07/08/2026
💎คุณยายให้แมว แต่แมวให้บัลลังก์ 👑 เรื่อง - ตอนที่ 02 👇รอจนจบและรู้จุดหักมุม👇
คุณจะเผาฉันหรือไง
อะไรๆ ก็ไม่ดีพอสำหรับแกเลย
ฉันจะให้เดวิดจ้างคนดูแล
หยุดหยิบของนั่นขึ้นมา
แค่เห็นหน้าแกฉันก็รำคาญแล้ว
โทรหาลุงเดวิดของแก
บอกให้เขาหาคนดูแลมาให้ฉัน
แล้วแกจะไปไหนก็ไป พ้นหน้าฉันไปซะ
คุณยายคะ คนดูแลวันละ 200 ดอลลาร์
ลุงเดวิดไม่จ่ายเงินขนาดนั้นหรอกค่ะ
หนูเทกระโถนให้ยายทุกวันนะคะ
ยายเข้าโรงพยาบาลมานานแค่ไหนแล้ว
ลุงเดวิดมาเยี่ยมกี่ครั้ง
ไรอันมาเยี่ยมกี่ครั้ง
นั่นมันหน้าที่ของแก
แกติดหนี้ตระกูลเดวิส
พ่อแกตายตั้งแต่ยังหนุ่ม
ไม่ได้เลี้ยงดูฉัน
ตอนนี้ภาระนั้นก็ตกที่แก
ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก
คุณ... ทำไมกลับมาอีก
แค่อยากแน่ใจว่ายายแก่ๆ อย่างแก
จะไม่ไปนินทาฉันลับหลัง
ลุงเดวิดไม่เคยโผล่มา
นอกจากตอนที่ยายใกล้จะตายแล้ว
ผู้ป่วยอาการวิกฤต
ญาติควรเตรียมใจไว้
แม่ที่น่าสงสารของผม
ทั้งชีวิตไม่เคยมีความสุขเลย
ทำไมต้องมาทรมานตอนแก่แบบนี้
คุณหมอครับ เราควรหยุดการรักษาไหม
ยายแก่รักเดวิดกับไรอันที่สุด
ท่านคงไม่อยากรับการรักษาเหมือนกัน
รีบไปถามรหัสบัตรเอทีเอ็มของคุณยายเร็ว
ถ้าท่านเสียไป เงินจะถูกอายัดหมด
คุณยาย ผมไรอันหลานย่าครับ
รีบบอกมาเร็ว รหัสบัตรอะไร
แม่... อย่าห่วงเลยครับ
ด้วยความช่วยเหลือของแม่
ผมจะทำให้ไรอันประสบความสำเร็จแน่นอน
ฉันยังอยู่นี่
ความหวังของลุงเดวิดไม่เป็นจริง
คุณยายผ่านวิกฤตมาได้อีกครั้ง
ฉันบอกแกแล้วนะ
แกอยู่ที่นี่ก็ไร้ประโยชน์
สมบัติทั้งหมดของฉัน
ยกให้หลานรักของฉัน
ไม่ให้แกสักบาทเดียว
โคลอี้
มหาวิทยาลัยอะไรของแกน่ะ
ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเลย
ใช่ แกก็ไม่เด็กแล้วนะ
แกเป็นผู้หญิง
จะเรียนไปสูงๆ ทำไม
แกควรคิดเรื่องแต่งงานได้แล้ว
คุณยายก็ไม่สบาย
แกควรอยู่บ้านดูแลท่าน
นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่แกทำได้
ฉันจะหาค่าเทอมเอง
ฉันไม่ต้องการเงินจากพวกคุณ
แกจะทำอะไรได้
ไปหางานทำ
แล้วเราจะดูแลยายแก่เอง
แกฝันไปเถอะ
แกคิดว่าแค่มีจดหมายตอบรับ
แกก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอ
เอาคืนมา
ฉันอยากจะเห็นนักว่าแกจะไปไหน
แกอยู่บ้านดูแลยายแก่ ได้ยินไหม
จดหมายตอบรับ... ฉันจะเก็บไว้เอง
ฉันเลี้ยงแกมา 12 ปี
แกคิดจะเดินจากไปง่ายๆ งั้นเหรอ
ไม่มีทาง
พรุ่งนี้เช้าตื่นตี 5
ไปตลาดซื้อปลามา
ฉันอยากกินซุปปลา
แกพยายามจะทำให้ฉันกลายเป็นปลาเค็มหรือไง
แกแค้นฉันที่เอาจดหมายตอบรับแกไปใช่ไหม
ถึงได้ใส่เกลือลงไปในซุปเยอะขนาดนี้
พยายามจะฆ่าฉันให้ตายหรือไง
ฉันไม่ได้ทำ
ยังจะเถียงอีกเหรอ
แกจะรับใช้ฉันในตระกูลเดวิส
แกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
พ่อแกติดหนี้ฉัน
และแกจะต้องชดใช้ไปทั้งชีวิต
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ฉันเป็นคนเก็บกวาดให้คุณ
ดูแลทั้งตระกูลเดวิส
ฉันไม่ได้ติดหนี้คุณแล้ว
วันนั้นฉันเอาเงิน 2,000 ดอลลาร์
เงินที่ฉันอดออมไว้
แล้วออกจากตระกูลเดวิส
แม้แต่สวรรค์ก็ยังเข้าข้างฉัน
ตอนนี้ฉันไปเรียนมหาวิทยาลัยได้แล้ว
นึกว่าตัวเองสูงส่งกว่าเราแล้วเหรอ
ไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้วไม่กลับมาเลย
พื้นเปียกไปหมด
พยายามจะทำให้ฉันลื่นล้มหรือไง
โคลอี้กลับมาแล้ว
ดีเลย ฉันมีเรื่องจะบอกแก
ลูกชายตาแก่เดนนิส
ปีนี้อายุ 38 หย่าแล้ว มีลูกติด
ขับรถขุดดินที่ไซต์ก่อสร้าง
เขาอยากได้เมียเด็ก
เขายินดีจ่ายสินสอด 188,000 ดอลลาร์
38 ปี... แก่ไปหน่อย
เขาเป็นพ่อฉันได้เลยนะ
แกยังจะเลือกมากอีก เด็กกำพร้า
มีคนเอาก็บุญแล้ว
สินสอดแสนแปดไม่น้อยนะ
ป้าเฮเลน ทำไมมีแต่คุณที่เลือกให้ฉันได้
แต่ฉันเลือกเขาไม่ได้
ฉันว่าปริญญาของแกเสียเปล่า
กลับบ้านมายังดูซอมซ่อ
ฉันบอกเลยนะ นี่คือโอกาสเดียวของแก
อย่ามาร้องไห้กับฉันทีหลัง
1 ล้านดอลลาร์
ไม่มีสินสอด 1 ล้านดอลลาร์
ไม่มีใครได้แต่งกับโคลอี้
แมรี่ เธอแค่เด็กกำพร้า
เรียกสินสอด 1 ล้าน
ใครจะมาแต่งกับเธอถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป
ฉันพูดว่า 1 ล้านก็คือ 1 ล้าน
ถ้าเขาไม่มีปัญญาจ่ายก็ไสหัวไป
ไรอันจะต้องใช้เงินแต่งงาน
นั่นต้องใช้เงิน
หลังจากนั้นก็ไม่มีใครมาทาบทามฉันอีก
ทุกคนพูดว่าภาระของตระกูลเดวิส
ใครแต่งกับเธอก็ซวยทั้งชาติ
ก่อนสิ้นปี คุณยายก็จากไป
และลูกชายคนโปรดกับหลานชายคนโปรด
ก็จัดงานศพใหญ่โต
ครึกครื้นยิ่งกว่างานวันเกิดที่ท่านเคยมี
และตอนนี้
มีแค่แมวตัวน้อยที่คุณยายเลี้ยงไว้
ที่คิดถึงท่านจริงๆ
ไม่มีใครต้องการแก
และฉันก็ไม่ต้องการ
แต่ไม่เป็นไร
เพราะตอนนี้เรามีกันและกันแล้ว
เออใช่
ในห้องยายแก่
ยังมีหีบไม้เก่าๆ สองใบ
บางทีคทาหยกคู่นั้นอาจจะอยู่ข้างใน
แม่ครับ... จริงๆ นะ
หีบสวยๆ แบบนั้น
แต่ข้างในมีแต่ผ้าห่มเก่าๆ
แกว่าคทาหยกนั่น
เป็นเรื่องที่ยายหลอกพวกเราหรือเปล่า
โคลอี้ แกอยู่กับยายแก่มาตลอดหลายปี
แกเห็นไหมว่าท่านซ่อนของมีค่าไว้ที่ไหน
ไม่ค่ะ คุณยายไม่เคยให้หนูแตะของของท่าน
โคลอี้ แกบอกว่าหนีไปตอนนั้น
แต่เรียน 4 ปีมีประโยชน์อะไร
สุดท้ายก็กลับมาเช็ดหลังให้ยายแก่
แกน่าจะไปเรียนพยาบาลตั้งแต่แรก
เรามีตึกแถว 2 ห้อง
บ้านในเขตโรงเรียนดี
แต่แกไม่ได้อะไรเลย
นั่นคือดวงของแก เข้าใจไหม
ถ้าคุณพูดจบแล้วก็หลบไป
คุณเกะกะฉัน
คุณยายคะ ยายจากไปแล้ว
และหนูไม่เสียใจเลย
หลังจากออกจากตระกูลเดวิส
ฉันเช่าห้องเล็กๆ ในสลัม
ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย
ชีวิตมันยากลำบาก
แต่มีแค่ฉันกับแมวของฉัน
นั่นคือความสุข
ลัคกี้ ปลอกคออันนี้หลวมแล้ว
เอาเป็นว่าฉันซื้อใหม่ให้แกดีไหม
กุญแจดอกนี้ดูเหมือนของคุณยายเลย
คุณเดวิสคะ กรุณาควบคุมแมวของคุณด้วย
นี่คือมรดกที่คุณยายทิ้งไว้ให้คุณ
กุญแจดอกนี้สำคัญมาก
ทำไมคุณยายถึงซ่อนไว้ที่แมวล่ะ
คุณลอว์สัน
คุณเดวิสครับ
คุณยายบอกว่า...
ตราบใดที่คุณไม่ก่อเรื่องในงานศพ
ผมควรติดต่อคุณ
จริงๆ แล้วแมวที่คุณยายทิ้งไว้ให้คุณ
คุณเดวิสครับ ของไม่ได้อยู่ที่สำนักงาน
คุณยายสั่งไว้
ให้ผมพาคุณไปที่นั่นด้วยตัวเอง
คำถามทั้งหมดของคุณ
เมื่อคุณเปิดประตูบานนี้ด้วยกุญแจ
จะได้รับคำตอบ
นั่นคือคทาหยกมรดก
คุณเดวิสครับ
คุณยายสั่งเสียไว้ก่อนท่านจะจากไป
ให้มอบมันให้คุณกับมือ
คุณยายทิ้งคทาหยกไว้ให้ฉันจริงๆ ด้วย
(อ่านต่อเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนจบ) ตอนที่ 3 จะเผยแพร่เร็ว ๆ นี้ โปรดติดตามเพจ👇😱
