31/05/2026
Doe even mee.
Sluit je ogen en denk aan een sinaasappel:
1) Zie jij een sinaasappel?
2) Heeft deze kleur is hij duidelijk?
3) Is de sinaasappel zwart wit?
4) Zie je alleen de omlijning, de vorm?
Of zie je zoals ik...niks...
Gewoon de binnenkant van je ogen... Mensen vragen me soms, "waar heb je zo leren tekenen?" Blijkbaar omdat ik niet anders kon. Het is een zelf aangeleerd copingsmechanisme.
Want ik zie niks in mijn verbeelding. Ik zie geen sinaasappel. Zelfs geen omlijning of ruwe vorm.
Dus leerde ik van kinds af aan zonder het te beseffen heel goed kijken. En dus heel goed tekenen. Een talent zeiden ze, maar voor mij een noodzaak.
Want ook in wiskunde waar je zou kunnen een pizza indelen als je breuken doet zie ik niks. Dus teken ik de pizza om zo de voorsprong te krijgen die anderen uit nature hebben. Maar dat mocht niet... Op mijn vingers tellen mocht niet ik moest dat inbeelden. Kon ik het niet... Dan was ik gewoon niet zo slim, blijkbaar.
Bij taal bijvoorbeeld spreekt men soms over het woordbeeld. Als je een woord moet schrijven denk je aan hoe dat eruit ziet... Bij mij gebeurt er niks ik zie geen woorden. Ik moet een woord vanbuiten leren. Ik heb in het middelbaar mijn hele woordenboek vanbuiten geleerd. Ik wist diep vanbinnen ik ben niet dom... Hier klopt iets niet. Maar als iedereen je aankijk alsof je je aanstelt of aandacht zoek... Dan geloof je dat maar en dan zal dat wel zo zijn.
Dus vrees ik dat als men onderzoek zou doen naar afantasie en de connectie met dyslexie en dyscalculie er een verband zou kunnen zitten tussen die twee.
Lezen als laatste... Als jij leest speelt wat er staat zich misschien af als een film in je hoofd... Bij mij gebeurt er niets. Daarom las ik als kind altijd boeken die onder mijn lees niveau lagen want ik zie... Niks. Geen beelden die gekoppeld worden aan woorden. Maar in de lagere niveaus staan er ... Tekeningen. En dus kon ik ook eens zien hoe het er dan moest uitzien. Daarom let ik in een verhaal veel meer op emoties of onderlinge spanningen ik haal heel veel info uit een tekst.
Ik lees dan wel weer veel sneller dan andere mensen want ik verspil geen tijd aan het vormen van beelden. Ik moet alle info halen uit de tekst maar kan me er geen beelden bij maken. Ik ben ook zelden teleurgesteld in het verfilmen van boeken 🤣. Ik had toch geen vast gezet beeld... Dus mij maakt het niks uit 😜.
Een nadeel... Als je ooit dit leven verlaat...dan heb ik van jou echt een afbeelding nodig want ik kan je niet meer zien. Ik kan je wel nog ruiken want mijn andere zintuigen zijn heel scherp. Zo kan ik de moeilijkste nummer zingen zonder noten te kunnen lezen. Ik hoor iedere verandering in toon of nuance. Ik hoor de elektrische lading in een gsm lader 🫢 terwijl het voor anderen stil is, is dat bij mij nooit het geval.
Dus beste als jullie spreken over te veel invulboeken. Dan neem je ons de 1% met deze stoornis echt iets enorm belangrijk af. Jullie weten maar het topje van de ijsberg als het gaat over kinderen met een leerstoornis maar de wetenschap gaat altijd verder en verder en jullie zijn niet altijd mee.
Als je zegt " We willen ze niet afhankelijk maken van hulpmiddelen" dan hebben jullie geen idee wat jullie zeggen. Als je zegt "je moet wat meer je best doen, harder oefenen?" Dan hebben jullie geen idee wat jullie vragen.
Dit zijn aangeboren neurologische afwijkingen die niet te genezen of te verhelpen zijn. Je moet deze groep ondersteunen want wij... Zien niet wat jij ziet.
Katrien heeft afantasie: het onvermogen om vrijwillig mentale beelden op te roepen. "Als je mensen vraagt zich een appel voor te stellen, verschijnt bij velen spontaan een beeld; bij mij blijft het zwart." Volgens professor neuropsychologie Ineke van der Ham (Universiteit Leiden) behoort Katrien tot...
