24/01/2026
"අවුරුදු ගාණක් පෙරුම් පුරලා ලැබුණු වස්තුව, නොදැනුවත්කම නිසා අහිමි කරගන්න එපා..." 💔🙏
මේ දවස්වල හැමෝම වගේ ලෑස්ති වෙන්නේ සිරිපා වාරෙට ශ්රී පාදය කරුණා කරන්න. ගොඩක් අය මේ ගමන යන්නේ තමන්ගේ පවුලේ අයත් එක්ක. හැබැයි "ශ්රී පාදය කරුණා කරනවා" කියලා ඇහෙන පමාවට මගේ මතකයට එන්නේ මීට කාලෙකට කලින් අපිට හෙදකම උගන්වපු මගේ ගුරුතුමිය කියලා දුන්නු, හරිම අනුවේදනීය සිදුවීමක්.
මේක මගේ අත්දැකීමක් නෙවෙයි. නමුත් මේ සිරිපා වාරයේ පොඩි දරුවෙක්ව, අත දරුවෙක්ව වඩාගෙන ශ්රී පාදේ යන්න හිතාගෙන ඉන්න අම්මෙක් තාත්තෙක් ඉන්නවා නම්, මේ කතාව ඔබ කියවන්නම ඕන.
කතාව මෙහෙමයි...
එක අම්මා කෙනෙකුයි තාත්තා කෙනෙකුටයි තමන්ට දරුවන් නැති නිසා රටේ නැති තැනක් නෑ, නොකරපු දෙයක් නෑ. පන්සල්, දේවාල ගානේ බාර හාර වෙවී, බෙහෙත් කර කර අවුරුදු ගණනාවක් දුක් වින්දා. අන්තිමේදී ඒ කැපවීමේ ප්රතිඵලයක් විදිහට මේ දෙන්නට රත්තරන් දුවෙක් ලැබුණා. අවුරුදු ගාණක් පෙරුම් පුරලා තමන්ගේ ලේ වලින් හැදුනු මේ දරු පැටියා එයාලට මුළු ලෝකයක් වගේ වෙන්න ඇති.
මේ පුංචි පැටියා ලැබුණට පස්සේ මේ අම්මටයි තාත්තටයි ඕන වුණා තමන් වෙච්ච බාර හාර ඔප්පු කරන්න යන්න. ඒ ලැයිස්තුවේ මුලින්ම තිබුණේ ශ්රී පාදය. මේ වෙද්දි දරුවට මාස 6ක් වගේ ඇති. (හරියටම වයස මතක නැතත් දරුවා හරිම පුංචියි). ඉතින් මේ දෙමව්පියෝ හරිම ආසාවෙන් මේ කිරි දරුවත් ඔතාගෙන සිරිපා කරුණා කරන්න පටන් ගත්තා.
කන්ද නගිද්දි දැනෙන විඩාව, මහන්සිය වගේම උඩට යන්න යන්න පරිසරයේ සීතලත් දරාගන්න බැරි තරම් වැඩි වුණා. හීතල හුළඟ හමන්න ගත්තා. වැඩිහිටියන්ටත් දරාගන්න බැරි ඒ සීතල, මාස ගාණක කිරි දරුවෙක් කොහොම දරාගන්නද? ටික වෙලාවක් යද්දී අර දරුවාගේ අත පය සීතල වෙලා, හම නිල් පාට වෙන්න පටන් අරන් කියලා දෙමව්පියෝ දැක්කා. දරුවා හුස්ම ගන්නත් අමාරුවෙන් දඟලනවා.
ඒ වෙද්දිත් මේ දෙන්නා හිටියේ මළුවට ගොඩක් කිට්ටුවෙන්. ඒත් දරුවාගේ තත්ත්වය දැක්කම මළුවට යනවා වෙනුවට දරුවාගේ ජීවිතේ බේරගන්න ආපහු පහළට දුවන්න ඔවුන් තීරණය කළා.
ඔයාලා දන්නවා සිරිපාදේ නගිනවට වඩා අමාරුයි ඉක්මනට බහින එක කියලා. දරුවෙක් වඩාගෙන ඒක කොච්චර අමාරුද? පණ කඩාගෙන දුවගෙන පහළට ආවත්, දෛවය හරිම කුරිරුයි. පහළට එන්න කලින්ම ඒ අම්මාගෙයි තාත්තාගෙයි හුස්ම ටික වෙච්ච දරුවාගේ අවසන් හුස්ම ශ්රී පාද අඩවියේ හීතල වාතලයට මුසු වෙලා ඉවරයි.
අවුරුදු ගාණක් පෙරුම් පුරලා, දුක් විඳලා ලබාගත්ත ඒ වටිනාම වස්තුව, තමන්ගේම අතේ තියාගෙන නැති වෙද්දී ඒ අම්මටයි තාත්තටයි මොනවා හිතෙන්න ඇද්ද? ඔවුන් ඒ මොහොතේ කොච්චර නම් අසරණ වෙන්න ඇද්ද?
😓 ඇයි එයාට මෙහෙම වුණේ?
මේක හුදු අවාසනාවම නෙවෙයි. මේක දෙමව්පියන්ගේ නොදැනුවත්කම නිසා සිදුවුණු ඛේදවාචකයක්. විද්යාත්මකව බැලුවම මෙවැනි උස් බිමකදී කුඩා දරුවෙකුට මුහුණ දෙන්න වෙන අවදානම් තත්ත්වයන් කීපයක් තියෙනවා.
🛑 හයිපෝතර්මියා (Hypothermia) අවදානම
පොඩි දරුවන්ගේ, විශේෂයෙන්ම ළදරුවන්ගේ ශරීරයේ තාපය පිටවන වේගය වැඩිහිටියන්ට වඩා වැඩියි. ශ්රී පාද මළුව අවට අධික සීතල සහ වේගවත් සුළඟ නිසා දරුවාගේ ශරීර උෂ්ණත්වය වේගයෙන් පහළ වැටෙනවා. මේ කතාවේ දරුවා නිල් පැහැ ගැන්වුණේ මේ නිසයි. හොඳට ඇඳුම් ඇන්දුවත් මුහුණ සහ ස්වසන මාර්ගය හරහා යන සීතල වාතය දරුවාට දරාගන්න බැහැ.
2. ඔක්සිජන් අඩුවීම සහ හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතා
කඳු මුදුනට යන්න යන්න වායුගෝලීය පීඩනය සහ ඔක්සිජන් ප්රතිශතය අඩු වෙනවා. පොඩි දරුවන්ගේ පෙනහළු තවම සම්පූර්ණයෙන්ම වර්ධනය වෙලා නෑ. ඒ නිසා අපිට වඩා ඔවුන්ට මේ තත්ත්වය බලපානවා. හුස්ම ගන්න අමාරු වෙන්නේ ඒකයි.
3. විජලනය (Dehydration)
සීතල නිසා පිපාසය නොදැනුනත්, හුළඟ සහ ශ්වසනය හරහා දරුවාගේ ඇඟේ වතුර ඉක්මනින් ඉවත් වෙනවා. මේක ක්ෂණික කම්පනයකට (Shock) පාර කපන්න පුළුවන්.
4. නින්ද අහිමි වීම සහ ප්රතිශක්තිය
රාත්රී කාලයේ නින්ද අහිමි වීම සහ අධික වෙහෙස නිසා කුඩා දරුවන්ගේ ප්රතිශක්තිකරණය දුර්වල වෙලා ඉක්මනින් ලෙඩ වෙන්න පුළුවන්.
ආදරණීය අම්මේ තාත්තේ,
ශ්රී පාදය කියන්නේ හරිම පූජනීය තැනක්. බාර හාර ඔප්පු කරන්න ඕන බව ඇත්ත. ඒත් ඔබේ දරුවාගේ ජීවිතය ඊට වඩා වටිනවා. දරුවාට අවම වශයෙන් වයස අවුරුදු 5ක් 6ක්වත් වෙනකල්, නැත්නම් "මට සීතලයි, මට අමාරුයි" කියලා කියාගන්න පුළුවන් වයසක් එනකල් මේ වගේ දුෂ්කර ගමන් දරුවා එක්ක යන්න එපා.
මේ පණිවිඩය හැමෝටම පේන්න share කරන්න. නොදැනුවත්කම නිසා තවත් එක දරුවෙක් හෝ අපට අහිමි නොවන්නට එය හේතු වේවි.
නල්ලතන්නිය රෝහලේ හදිසි ප්රතිකාර ඒකකයේ වෛද්යවරුන් හෙදියන් ඉන්නවා නම්, එ අවස්ථාවන්ට මුහුණ දුන් නිලධාරීන් කවුරුහරි ඉන්නවා නම් පහළින් මේ වගේ අත්දැකීම් ගැන ලියාගෙන යන්න.
ස්තූතියි
හෙදියකගේ දිනපොත
⚠️ අවසරයකින් තොරව උපුටා පළ කිරීම තහනම්.
(Share button එක භාවිතා කරන්න).
©️ [ හෙදියකගේ දින පොත ] - All Rights Reserved.
