යුහස්

යුහස් 11.11 🦋
(50)

ඉර පායන හැම උදෑසනක්ම කියා දෙන්නේ එකම දෙයක්... ඊයේ දවසේ මොන අඳුරක් තිබුණත්, අද දවස අලුත්ම බලාපොරොත්තුවකින් පටන් ගන්න ඔබට ...
19/06/2026

ඉර පායන හැම උදෑසනක්ම කියා දෙන්නේ එකම දෙයක්... ඊයේ දවසේ මොන අඳුරක් තිබුණත්, අද දවස අලුත්ම බලාපොරොත්තුවකින් පටන් ගන්න ඔබට තවමත් අවස්ථාව තියෙනවා කියලා. නැගිටින්න, ඔබේ ගමන ධෛර්යයෙන් ඉදිරියටම යන්න! 🤎

ක්ලාරා💜(හතරවැනි කොටස)​ක්ලාරා කුස්සියට ගොස් නැවුම් එළකිරි වීදුරුවක් රැගෙන එන තෙක් ලියොන් ආලින්දයේ ලී බංකුවේ වාඩි වී සිටිය...
18/06/2026

ක්ලාරා💜
(හතරවැනි කොටස)

​ක්ලාරා කුස්සියට ගොස් නැවුම් එළකිරි වීදුරුවක් රැගෙන එන තෙක් ලියොන් ආලින්දයේ ලී බංකුවේ වාඩි වී සිටියේය. හැන්දෑවේ මලානික අඳුර මුළු ගොවිපල පුරාම සෙමින් පැතිර යද්දී, ලී නිවසේ එල්ලා තිබූ කහ පැහැති පැරණි ලන්තෑරුම ආච්චිඅම්මා විසින් දල්වනු ලැබුවාය. ඒ මඳ එළියෙන් ලියොන්ගේ අතේ තිබූ රිදී පැහැති සාක්කු ඔරලෝසුව දිලිසෙන්නට විය.
​රොකින් චෙයාර් එකේ සුවපහසුවට වාඩි වී සිටි ආච්චිඅම්මා, තරුණයා දෙස කණ්ණාඩි කුට්ටම අස්සෙන් ඉතා ඕනෑකමින් බලා සිටියාය. වසර ගණනාවක ජීවිත අත්දැකීම් ඇති ඒ දෑස්වල තිබුණේ සෙනෙහෙබර පෙනුමකි.
​"ලියොන්, ඔය අතේ තියෙන්නේ ඉතාමත් වටිනා පැරණි ඔරලෝසුවක්නේ," ආච්චිඅම්මා ඇගේ බුරුල් වූ හඬින් නිහඬතාවය බිඳ දැමුවාය. "මේ වගේ ඒව දැන් කාලේ දකින්නවත් නැහැ. ඒක පරිස්සම් කරලා තියාගන්න."
​ලියොන් ආදරණීයව සිනාසී, ඔරලෝසුව මෘදු ලෙස සාක්කුවට දමාගත්තේය. "ඔව් ආච්චිඅම්මා, ඔබ හරි. මේක මගේ පියාගෙන් ලැබුණු, මගේ ජීවිතයටත් වඩා වටිනා පාරම්පරික උරුමයක්. ඒක නැතිවුණාම මගේ පණ නැතිවුණා වගේ දැනුණේ. ඒත් ක්ලාරා නිසා මට ඒක ආපහු ලැබුණා," ඔහු පවසද්දී ඔහුගේ දෑස්වල තිබුණේ කෘතඥතාවයකි.
​ඒ සමඟම ක්ලාරා නැවුම්, උණුසුම් එළකිරි වීදුරුවක් ලී බබල් තැටියක තබාගෙන ආලින්දයට පැමිණියාය. ඈ සිනාසෙමින් කිරි වීදුරුව ඔහුට දිගු කළාය.
​"නගරයේ අශ්ව රේස් පදවන කෙනෙකුට මේ වගේ නිහඬ ගැමි පරිසරයක් අමුතු ඇති නේද ලියොන්?" ක්ලාරා බංකුවේ කෙළවරකින් වාඩි වෙමින් ඇසුවාය.
​"අමුතුයි... හැබැයි ඒ අමුතුකමට මම ගොඩක් ආසයි ක්ලාරා," ලියොන් කිරි වීදුරුවෙන් මඳක් තොලගාමින් පැවසුවේය. "නගරයේ තියෙන්නේ හැල්මේ දුවන, කලබලකාරී ජීවිතයක්. හැබැයි මේ ගොවිපලට පය තිබ්බම හිතට දැනෙන්නේ පුදුමාකාර නිදහසක්. මේ කුකුළන්ගේ හඬ, වගා පාත්ති, මේ පස් සුවඳ... මේ හැමදේම මගේ හිත නිවනවා."
​"එහෙනම් ලියොන්ට පුළුවන් හෙට උදේම ඇවිත් ක්ලාරාට ගොවිපලේ වැඩවලට උදව් කරන්න," ආච්චිඅම්මා සිනාසෙමින් පැවසුවාය.
​"ඒක නම් මම ඉතාමත් කැමැත්තෙන් කරනවා," ලියොන් ක්ලාරා දෙස බලමින් පැවසුවේ සැබෑ උනන්දුවකිනි.
​රෑ බෝ වන්නට ආසන්න වූ බැවින් ලියොන් ඔවුන් දෙදෙනාටම ආචාර කර තඹ පාට تේජවන්ත අශ්වයා පිට නැඟී නිම්නය දෙසට ගමන් කළේය. ක්ලාරා සහ ආච්චිඅම්මා ලන්තෑරුම් එළියෙන් ඔහු නොපෙනී යන තෙක් බලා සිටියහ.

​පසුදා උදෑසන, මුළු පරිසරයම අවදි කරමින් ගොවිපලේ කුකුළා "කොක්... කොක්..." හඬින් හඬලන්නට විය. ක්ලාරා උදෑසනම අවදි වී කුකුළන්ට සහ තාරාවන්ට තිරිඟු ඇට ඉසිමින් සිටියාය. ඈ තිරිඟු ඇට බිමට දමන සෑම විටම කුකුළන් රොක් වී පොරකන්නට වූහ.
​"මටත් පුළුවන්ද ඕකට උදව් වෙන්න?"
​හදිසියේම ඇසුණු ඒ හුරුපුරුදු හඬින් ක්ලාරා ගැස්සී හැරී බැලුවාය. ගොවිපලේ ලී වැට අසල අශ්වයා නතර කර, වැටෙන් ඇතුළට පියවර තබමින් සිටියේ ලියොන්ය. ඔහු පැවසූ පරිදිම, උදෑසනම ඇයට උදව් කිරීමට පැමිණ සිටියේය. හිරු එළිය කෙමෙන් කෙමෙන් ගොවිපල පුරා විහිදෙද්දී, ඔවුන් දෙදෙනාගේ අලුත් දවසක් එලෙස ආරම්භ විය.

​(මතු සම්බන්ධයි...)

18/06/2026

හමු වන සෑම මනුස්සයෙක්ටම කරුනාවන්ත වන්න හැමෝම ඉන්නේ මොනවා හරි ප්‍රශ්නයක නොකීවට. 🥹

18/06/2026

💚

කොළ කැබැල්ලක දැවටුණු හකුරු කෑල්ලක රස එක්ක උණුසුම් කහට උගුරක් තොලගාන ගමන්, පිල්කඩ උඩ ඉඳන් අහස රන්වන් වෙනවා බලන් ඉන්න ඒ නි...
18/06/2026

කොළ කැබැල්ලක දැවටුණු හකුරු කෑල්ලක රස එක්ක උණුසුම් කහට උගුරක් තොලගාන ගමන්, පිල්කඩ උඩ ඉඳන් අහස රන්වන් වෙනවා බලන් ඉන්න ඒ නිමේෂය...🤎

ක්ලාරා (තුන්වැනි කොටස)​ඔබ ඒක ආරක්ෂා කරලා තියාගත්තා... ඔබට කොහොම ස්තූති කරන්නද කියා මම දන්නේ නැහැ," ඔහු ඉදිරියට පැමිණ ඔරල...
17/06/2026

ක්ලාරා (තුන්වැනි කොටස)
​
ඔබ ඒක ආරක්ෂා කරලා තියාගත්තා... ඔබට කොහොම ස්තූති කරන්නද කියා මම දන්නේ නැහැ," ඔහු ඉදිරියට පැමිණ ඔරලෝසුව අතට ගනිමින් ඇගේ දෑස් දෙස කෙළින්ම බැලුවේය.
​"ඒක මට හමු වුණේ ලැවෙන්ඩර් පඳුරු අස්සේ තිබිලා. ක්ලාරා මඳ සිනහවකින් යුතුව පැවසුවාය.
​ඔවුන් දෙදෙනා අතර මොහොතක නිහඬතාවයක් පැතිර ගියේය. හැන්දෑවේ සිනිඳු සුළඟට දම් පැහැති ลැවෙන්ඩර් යාය සෙලවෙද්දී, තඹ පාට අශ්වයා පොළොව හාරමින් මෘදු ලෙස කුර හඬ නැඟුවේය. තරුණයා තමන්ව හඳුන්වා දෙන්නට මෙන් ඇයට දෑත් දිගු කළේය. "මම ලියොන්. නගරයේ අශ්ව රේස් තරඟාවලියකට ලෑස්ති වෙන්නයි මේ දවස්වල මේ පළාතට ආවේ."
​"මම ක්ලාරා," ඈ පැවසුවාය. ලියොන් කියන නමත් සමඟම ඇගේ හිතේ තිබූ 'L' අකුරේ අභිරහස විසඳී ගියේය.
​හැන්දෑවේ අන්ධකාරය සෙමින් ගලාගෙන එද්දී, ක්ලාරා ඇගේ වේවැල් කූඩය අතට ගත්තාය. "ඔබට පිපාසයක් ඇති. කැමති නම් පුළුවන් මගේ ගොවිපල පැත්තට ඇවිත් නැවුම් එළකිරි වීදුරුවක් බීලා යන්න."
​ලියොන් ඇගේ ආරාධනාව සතුටින් පිළිගත්තේය. ඔහු අශ්වයාගේ ලණුවෙන් අල්ලාගෙන ක්ලාරා සමඟ සෙමින් ඇගේ ලී නිවස දෙසට පියවර තැබුවේය. ගොවිපලට ඇතුළු වෙද්දී වැට අයිනේ සිටි කුකුළන් පියාපත් ගසමින් ශබ්ද කරන්නට වූ අතර, ලියොන් පුදුමයෙන් වටපිට බැලුවේය. "මේ හැමදේම කරන්නේ ඔබ තනියමද?" ඔහු ඇසුවේය.
​"නැහැ, මාත් එක්ක මගේ ආච්චිඅම්මා ඉන්නවා," ක්ලාරා ආඩම්බරයෙන් පැවසුවාය.
​නිවසේ ආලින්දයේ තිබූ රොකින් චෙයාර් එකේ වාඩි වී ලොම් නූල්වලින් ස්ෙවටරයක් ගොතමින් සිටි ආච්චිඅම්මා ඔවුන් දෙස බලා සිනාසුණාය. ඇගේ මුහුණේ තිබූ රැලි වැටුණු හුරුබුහුටි පෙනුම සහ නාසය අග රැඳි කණ්ණාඩි කුට්ටම ඇයට ගෙන ආවේ අමුතුම ගාම්භීර බවකි. ක්ලාරා සහ ඇගේ ආච්චිඅම්මා වසර ගණනාවක සිට මේ කුඩා ගොවිපලේ ජීවත් වූයේ ඉතාමත් සරල, බාහිර ලෝකයෙන් වෙන්වුණු නිදහස් ජීවිතයකි.
​"ක්ලාරා , අමුත්තාට වාඩි වෙන්න පුටුවක් දෙන්න," ආච්චිඅම්මා ඇගේ බුරුල් වූ, සෙනෙහෙබර හඬින් පැවසුවාය.
​ලියොන් ආලින්දයේ ලී බංකුවේ වාඩි වෙද්දී, ක්ලාරා කුස්සියට ගියේ කිරි රැගෙන එන්නටය. ඇගේ ගොවිපල දෙස බලා සිටි ලියොන්ගේ සිතේ, නගරයේ තිබෙන කලබලකාරී ජීවිතයට වඩා මේ ගැමි නිවස කෙරෙහි අමුතුම සැනසීමක් ඇති වන්නට විය.
​(මතු සම්බන්ධයි...)

🤎
17/06/2026

🤎

අලුත් දවසක හුස්ම ගැන්ම...🖤 ​රෑ පුරා පෑයූ තරු එකින් එක නිවී යද්දී, බැද්ද පියවි සිහියට එන්න පටන් ගන්නේ හරිම හෙමින්. කන්ද ම...
17/06/2026

අලුත් දවසක හුස්ම ගැන්ම...🖤

​රෑ පුරා පෑයූ තරු එකින් එක නිවී යද්දී, බැද්ද පියවි සිහියට එන්න පටන් ගන්නේ හරිම හෙමින්. කන්ද මුදුනෙන් තවමත් ඉර පායලා නැහැ. ඒත්, අලුයම හුළඟත් එක්ක මුසු වුණු වල් පිච්ච මල් සුවඳයි, තෙත පස් සුවඳයි කියන්නේම අලුත් දවසක නැවුම් බවට.
​කවුරුත් ඇහැරෙන්නට කලින් ගෙයි දොර ඇරලා මිදුලට බහිනකොට, කකුල් දෙකට දැනෙන පිනි බිංදුල සීතල මුළු ඇඟ පුරාම දුවලා යනවා. අහස තවමත් නිල් පාටයි. ඒ නිශ්ශබ්දතාවය බිඳින්නේ ඈත පඳුරකින් ඇහෙන වන කුරුල්ලෙකුගේ සීරුවෙන් කෙරෙන කීචි බීචි නාදය විතරයි.
​කුස්සියේ ගොම මැටි ගාපු ලිප ළඟ වාඩි වෙලා, ඊයේ රෑ අළු යට නිදාගෙන හිටපු ගිනි පුපුරක් පණ ගන්වන්න දර කෑලි ලං කරද්දී හිතට දැනෙන්නේ අමුතුම ජීවයක්. පොල්කටු කැබැල්ලක දැවෙන හීන් ගිනි දැල්ලෙන් මුළු කුස්සියම උණුසුම් වෙනවා. මැටි වළඳක හැලෙන වතුර උතුරන සද්දයත්, වංගෙඩියේ කොටපු අලුත් කෝපි ඇටවල සුවඳ දුමාරයත් එක්ක මුළු ගේම පිරෙන්න වැඩි වෙලාවක් යන්නේ නැහැ.
​ඒ උණුසුම් කෝපි කෝප්පය අත් දෙකෙන්ම බදාගෙන පිල්කඩට ඇවිත් වාඩි වෙද්දී, ඈතින් ඉර පායගෙන එනවා. මුළු වනාන්තරයම රන්වන් පාටින් දිලිසෙන්න පටන් ගන්නවා.
​ජීවිතය කියන්නේ දුවන්න ඕන තැනක් නෙවෙයි. මෙන්න මේ වගේ සරල, නැවුම් මොහොතක හුස්ම ගන්න ඉඩ දෙන එකයි. අද දවසත් ඒ සැනසීමෙන් පටන් ගන්න...
🤎

16/06/2026

මිනිස්සු තමන් ආදරය කරන අයව අතහරින්නේ නෑ
මිනිස්සු තමන් පාවිච්චි කරන අයව අත හරිනවා

16/06/2026

ඒක ඇත්ත නේද 🥹

Address

Kurana Katunayaka

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when යුහස් posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share