06/01/2026
Ёс зүй шүү дээ💝
“Тавилан” нэвтрүүлгээрээ дамжуулан манай багийнхан олон хүний хувь тавилантай нүүр тулж ирсэн. Гэхдээ зарим түүх хүний сэтгэлд үүрд үлддэг.
Элэгний хорт хавдартай, 37 настай нэгэн залуугийн сүүлчийн хүсэл бол
төрсөн ээжийгээ олж уулзах байлаа.
Энэ хүсэлтийг нь бидэнд түүний өсгөсөн ээж уламжилсан юм. Тэр залуугын өсгөсөн ээж үнэхээр сайхан сэтгэлтэй мундаг эмэгтэй байсан.
Зураг авалтын эхний өдөр залуу өндийж сууж, ярьж чаддаг байв. Харин долоо хоногийн дотор бие нь огцом дордож, босож чадахаа больсон.
Цаг хугацаа бидний эсрэг явж байлаа. Залуугийн бие улам муудаж, хойд өсгөсөн ээж нь өдөр бүр санаа зовж, бид ч чадахаараа төрсөн ээжийг нь хайж эхэлсэн.
Үүний үр дүнд бидолж чадсан юм. Төрсөн ээж нь боловсролын салбарт ажиллаж байгаад гавьяаны амралтад гарсан, багш хүн байв.
Нэвтрүүлгийн зорилго бол 37 настай хорт хавдартай хүүгийнх нь сүүлчийн хүслийг төрсөн ээжид нь хүргэх байв.
Харамсалтай нь, эхний удаад төрсөн ээж уулзахаас татгалзсан.
Залуугийн биеийн байдал улам дордож,
энэ хорвоог орхих нь цаг хугацааны л асуудал болсон юм. Өсгөсөн ээж бид хоёр удаа дараа ярилцаж, ямар ч байсан сүүлчийн хүслийг нь биелүүлэх хэдхэн өдрийг зорилго болов.
Эцэст нь өсгөсөн ээж нь төрсөн ээжтэй нь утсаар ярьж, хүүгээ хүлээн зөвшөөрүүлж чадсан.
Гэвч төрсөн ээж Улаанбаатарт ирж уулзахаас татгалзаж, зардлын мөнгөгүй, ганцаараа хот мэдэхгүй, гэх мэт шалтгаанаар дахин дахин бултаж байв.
Аргагүйд хүрч, бид хувиасаа зардлын мөнгийг гаргахаар болов. Гэтэл ганцаараа ирж чадахгүй, өөр нэг хүнтэй хамт ирнэ гэсэн юм.
Бид хоёр талынх нь вагоны билетийг бичүүлж,
багийнхантайгаа хамт вокзал дээрээс тосож авлаа. Бид нар ээж нь хүүдээ өгөх цагаан сүүг нь хүртэл бэлдсэн юм.
Тэр өдөр амралтын өдөр байсан санагдана.
Ингэж баахан асуудлын эцэст 37 настай элэгний хорт хавдартай хүүгийн эцсийн хүсэл мөрөөдөл биелсэн юм.
Ээж хүү 2 уулзлаа.
Хүү маш их баярласан.
Сэтгэл нь амарсан уу, эсвэл сүүлчийнхээ хүслийг биелүүлсэндээ тайвширсан уу,
бид хэн нь ч хэлж мэдэхгүй.
Нэвтрүүлгийн зураг авалт бүрэн дуусаагүй,
монтаж хийгдээгүй, цацагдаж ч амжаагүй байхад хүү бурхан болов.
Мэдээж бид маш их цаг хугацаа, хичээл зүтгэл зарцуулсан учир эмгэнэл илэрхийлээд дуусгасан юм.
Тиймээс тэр нэвтрүүлгийг олон нийт бараг үзээгүй байх.
Тэр 37 настай залуу эхнэрийнхээ хамт Орчлон хороололд амьдарч байсан.
Би хандалтын төлөө биш, амьд үлдсэн хүмүүсийн сэтгэл зүй, хүний мөс,
сэтгүүлчийн мэргэжлийн ёс зүйг бодож
тэр нэвтрүүлгийг түмэнд түгээхийг хүсээгүй.
Учир нь өвчин, үхэл хагацал- контент биш.
Эдгээр нь хэн нэгний амьдрал, гэр бүлийн эмгэнэл юм.
Сэтгүүлч хүн мэдээг түрүүлж цацсанаараа бус,
мэдээлэх ёстой эсэхээ ялгаж, мэргэжлийн ёс зүйг барих ёстой.
Зарим түүх үзэгдэж, шуугиж, үзэлт авах гэж биш, хүний сэтгэлд дотроо үлдэх нь зөв байх.
