21/03/2026
Кесар хагалгаагаар анх ээж болсны дараа төрөх жамаараа төрсөн азтай эмэгтэй би.
За, тэртээ 2011 онд анх ээж, аав болж байжээ. Би өөрөө айлын том, ганц охин, гурван эрэгтэй дүүтэй. Нөхөр маань ч айлын том, ганц хүү, нэг охин дүүтэй. Бид хоёр аав, ээж нараа хоёр талд нь өвөө, эмээ болгож, өөрсдөө ч юу ч мэдэхгүй оюутан байлаа.
Төрөх заалт маань хараа муу учир кесар хагалгааны заалттай байв. Шинэ бэр хадмындаа байхад аав, ээж маань ажлаар орон нутагт ажиллаж байлаа. Хоёр, гурван хоногоос суухаар нуруугаар чилээд, 38 долоо хоног хүрчихсэн, 40 долоо хоног хүрнэ гэж бодоод төрөх эмнэлэгтээ 06.21-нд үзүүллээ. Тэгсэн “одоо ор байхгүй байна аа, ор гарахаар ярина аа” гэлээ.
Ингээд буцах замдаа хуушуур идмээр санагдаад хүслээ гүйцэлдүүлээд авлаа. Оройхон ор гарлаа, ирж хэвт гээд бэлдсэн юмаа аваад эмнэлэгт очтол “маргааш кесар хагалгаа ихтэй, сүүлийн хагалгаагаар төрүүлнэ” гэлээ. Би кесар гэсэн учраас өвдөнө гэж айсангүй.
Өглөө боллоо. Нуруугаар чилээд, доошоо дөрвөн хөллөхөөр өвдөлт нь багасаж байгаа юм шиг санагдаад, орны толгойноос зуурч өндийж, буцаад хэвтээд байсан. Өрөөний эгч “чи өвдөөд байгаа юм биш үү, эмчдээ хэлээч” гэлээ. Эмч үзээд гаднаас эм тариа захиулж, манай хүн авчирч өглөө. “Би гайгүй ээ, чи хичээлдээ яв” гэж хэлчихээд тасагтаа орсон чинь сувилагч намайг хайж байна.
Аан, би байна гэтэл намайг бэлдүүлээд хагалгааны өрөө рүү аваад орлоо. Би гайхаад… Сувилагч “за, одоо төрнө, гэрийнхэндээ хэл” гэхээр нь нөхөр лүүгээ залгаад “би төрөх гээд хагалгааны өрөөнд байна” гэж хэлчихээд өөрийгөө тайвшруулж, урт амьсгаа аваад л анхны төрөлт гэхэд эмч, сувилагч нартаа итгэн харьцангуй тайвнаар 2011.06.22-ны шиврээ бороотой өдөр 12:04 цагт 3850 грамм, 54 см өндөр мантгар цагаан хүүтэй боллоо.
/Нөхөртэйгөө л ярьж амжсан юм/
⸻
Дөрвөн жилийн дараа…
2015 оны өвлийн эхэн сар. Төрөх сүүлийн хугацаа 11 сарын 24. Төлөвлөгөөт хагалгаа учир 2015.11.11-нд төрнө гэж төлөвлөөд санаа амар, хот Налайх хоёрын хооронд явж байлаа. Төрөх дөхсөн учир хүүгээ өвөө, эмээд нь үлдээгээд, нөхөртэйгөө хамт харихдаа амттай юм идмээр санагдаад дэлгүүрээс гүзээлзгэнийн компот аваад хүслээ гүйцээлээ.
Гэртээ ороод нуруугаа амраахаар хэвтээд, нөхөр тоглоом тоглоод сууж байлаа. Нойр хүрээд унтаж байтал дуншаад эхэлжээ, хөөрхий. 11.08-нд шүү дээ, 11.09-нд эмнэлэгтээ хэвтэх байсан юм. Өвдөлт маань ойртож, 10 минут, 5 минут болоод ирэв. Өвдөлтийн хооронд нойр хүрээд унтаж амжаад, өвдөлт өгөөд эхлэхээр юм базаж, хазмаар санагдаад, хажууд байсан хүүгийн чихмэл тоглоомыг базаж, шидээд, буцааж барьж авч базаад л…
Нөхөр “эмнэлэг явах уу” гэхэд нь “өглөө угаасаа очих юм чинь” гээд тэссээр. Шөнө 12 өнгөрөөд жаахан ягаан туяа үзэгдлээ. За, юу ч гэсэн очиж үзүүлье гээд бэлдээд гарлаа.
Замд өвдөлт нь ширүүсч, урд суудал дээр базах юм байхгүй болохоор суудлын дэрээ тэврээд, сандал дээр өвдөглөөд явлаа (би нээх орилж чарлаагүй л дээ 😄). Нөхөр сандарсаар 1-р төрөхийн гадаа ирлээ. Тэгсэн өвдөлт нь гэнэт намдчихав.
“За за, юу ч гэсэн үзүүлчихээд гараад ирнэ” гээд хүлээн авахаар орлоо. Энэ үед шөнийн 2 цаг болж байлаа. Миний өмнө үзүүлэх гэж хүлээж байсан 2–3 жирэмсэн эмэгтэй ээлжээ хүлээж байв. Бүртгэлээ хийлгэтэл гэнэт өвдөөд эхэлж, сууж чадалгүй, ширээ түшин ёолж эхэллээ.
Эмч “энэ зовиур ихтэй жирэмсэн нааш ир” гээд үзэхэд:
салиа гарсан, ноосон цамцаа ч тайлж, халаадаа ч өмсөж амжилгүй дугуйтай сандал дээр сувилагч түрэн төрөх тасаг руу явлаа. Явах замдаа өөрийн эрхгүй дүлэгдээд “дүлэгдээд байна аа” гэж шүд зуун хэлэхэд “битгий дүлээрэй” гээд сандран гүйсээр төрөх тасагт орууллаа.
Шөнө байсан болохоор хүлээн авахын эмч, сувилагч, ээлжний эмч, сувилагч нар сандран “хүү ха” гэсээр шууд төрөх орон дээр гаргалаа. Хүлээн авахын үзлэгээс хойш өвдөлт тасралтгүй үргэлжилсээр төрөх орон дээр гарсан.
Эмч: За, дүлээрэй.
Би: Ёо ёо, хийсвэр биш юм уу?
Эмч: Одоо хийсвэр хийж амжихгүй, зулай нь цухайсан байна.
Би: Ээ ийй, ёо ммм… гэсээр дүллээ.
/Дотроо: “төрөх үеийн өвдөлт үүнээс илүү байдаг байх даа, яаж төрнө дөө” гэж бодож байлаа./
Хажууд байсан настайвтар бондгор эгч тохойгоороо гэдсэн дээр дарж:
— Нүдээ анихгүй шүү, доошоо дүл, дүл! гэв.
Би: — Дүлж л байна ш дээ… ёо…
Эмч: — За, битгий дүл, байж бай гэх үед би дүлэлтээ удирдаж чадахгүй, дүлсээр… доошоо халуу дүүгэн урсаж, өвдөлт маань өргөс авсан юм шиг нам гүм болж 2015.11.09-ний шөнө 02:37 цагт 3100 грамм жинтэй, үрчгэр нарийхан охинтой боллоо.
Үзүүлэх гэж ороод төрчихсөн би нөхөртөө ч хэлж амжаагүй.
Сувилагч “гадаа хүн ирсэн үү” гэхэд нь би утас, бичиг баримтаа хүлээн авах дээр үлдээснээ санаж, захиад хэсэг хүлээлээ. Гэтэл нөхөрт миний төрөх бэлтгэлийн юмыг авчрахыг хэлэхдээ “эхнэр чинь хүү төрүүлсэн” гэж хэлчихсэн гэнэ.
Нөхөр их гайхаж:
— Айн, андуураагүй биз? Үзүүлнэ гэсэн дээ… гэж итгэж ядан, бэлдсэн юмаа өгч байхдаа “охин биш хүү юм уу?” гэж асуусан гэнэ. (Учир нь эхо харуулахад охинтой болно гэдгээ мэдэж байсан.)
Над руу залгах гэхэд би утасгүй. Намайг утсаа авч ярьтал нөхөр маань төрсөн гэдэгт итгээгүй байсан гэсэн 😄
Азаар төрөлт хоорондын хугацаа 4 жил байсан, мөн өвдөлт ширүүн эхэлсэн үед кесар хагалгаа хийх боломжгүй байдаг юм байна. Бас нөхрийнхөө үгэнд орж эмнэлэг явсан нь аз болж, тэгээгүй бол гэртээ төрөх өндөр магадлалтай байжээ.
Маргааш нь эмч, сувилагч нар маань “за, яаж байна, чи нээрээ…” гээд их сайн хандаж байсан юм. Одоо өөрөө төрсөн юм чинь “дараа нь хэд л бол хэдийг өөрөөрөө төрж болно” гэсэн дээ 😊
⸻
Үүнийх нь дагуу:
2023.10.19-нд 09:04 цагт 3080 грамм охин,
2025.12.19-нд 18:41 цагт 3360 грамм охинтой болсон.
2023 оны төрөлт дээр нөхрөө хажуудаа байлгаж төрсөн нь надад маш их дэм болсон. Өвдөх үед нуруунд массаж хийж, гарнаас минь атгах нь үнэхээр их тус болдог юм байна.
Төрөх үйл явц удаагүй. Үүрийн 05:30-аас өвдөлт өгч эхэлж, унтаж сэрсээр 06 өнгөрөхөд хүүхдүүдээ сэрээж, хичээлд нь явуулчхаад шүршүүрт орж, өөрийгөө бэлдээд 08 өнгөрөөж гэрээс гарсан.
Өглөө ажил, хичээл эхлэх цаг тул түгжрэлтэй байв. Нэг уулзвар дээр цагдаа хөдөлгөөн зохицуулж байхад нөхөр маань “эхнэр төрөх гээд байна” гэхэд цагдаа дохиураараа “яв, яв” гэж зам тавьж өгснөөр 30 минут хүрэхгүй хугацаанд эмнэлэгтээ очсон.
⸻
2025 оны төрөлт үү ккк 😄
12.18-нд 16 цагийн үед төлөвлөгөөт үзлэгтээ очиход “төрөх өвдөлт эхэлсэн байна, хэвт” гэлээ. Би бэлтгэлээ аваагүй тул “гэртээ харьж юмаа аваад ирье” гэхэд нөхрөө явуулаад өөрөө үлд гэв. Харин би “гайгүй ээ, гэр ойрхон, гялс яваад ирье” гээд (шүршүүрт орчихоод төрөх санаатай 😄) гуйж байгаад харьлаа.
Харих замд өвдөлт өгсөөр, шүршүүрт орж, нойтон үстэй 17 цагт буцаад гарлаа. Замын түгжрэл эхэлсэн байв. Машинд өвдөлт ширүүсч, 1-р төрөхийн ойролцоо түгжирч зогсох үед гэнэт ус гарчихлаа.
Өмнөх 3 төрөлт дээр ингэж байгаагүй тул бид хоёр сандарч, нөхөр аваарын гэрлээ асаан “хүн төрөх гээд байна” гэж учирлан урсгал сөрсөөр эмнэлэгт хүрэв.
18 цагт жижүүр эмч хүлээн авч, ургийн бичлэг хийж хэвтүүллээ. Босоход өвдөлт эрс нэмэгдэж, шууд төрөх орон дээр гаргав.
Нөхрийг эмч тосохоор явуулсан ч…
18:41 цагт Бүлтэн эмч, нөхөр хоёрыг ирэхийг хүлээлгүй бяцхан охиноо төрүүлчихлээ.
Хөхөвтөр охин минь цээжин дээр минь тавигдаж, удалгүй эмч, сувилагч нар орж ирээд:
— Чи ёстой давтан төрөлт байна даа, замдаа төрөх нь байна шүү гэж инээлдэв.
Би: — Би хурдан төрдөг хүн юм байна, дараа нь анхаарна даа гэхэд
нөхөр: — Дахиад төрөх гээд байгаа юм уу? 😄
⸻
Хоёр бага охидуудаа +35 насандаа нөхөртөө эрхлэн, хувийн эмнэлэгт Бүлтэн эмчийн удирдлага дор оёдол, урагдалгүй сайхан төрүүлсэндээ баяртай байдаг.
Энэ дашрамд эмнэлгийн хамт олондоо баярлаж, талархсанаа илэрхийлье. Маш сайхан, найрсаг хамт олон шүү.
Хүүхэд гэдэг үнэхээр хөөрхөн.
Зориод ирвэл… дахиад төрнө дөө 😊💛
