06/05/2026
Vroeger was dansen mijn grootste passie.
Ik volgde 8 jaar klassiek ballet en stapte nadien over naar jazzballet.
Tot de puberteit me overspoeldeโฆ
๐ ๐ฒ๐ ๐๐ฐ๐ต๐ฎ๐ฎ๐บ๐๐ฒ.
Schaamte over mijn lichaam.
Vormen die plots golfden in plaats van netjes recht op recht ๐
Ik was ook een van de eerste meisjes in de klas die borsten kreeg. Dat hielp natuurlijk niet echt terwijl de rest nog vrolijk rechtdoor aan het evolueren was.
Maar goedโฆ bewegen dus.
Dansen was mijn plek. Tot ik niet meer durfde.
En toch denk ik nog vaak aan die momenten waarop ik volledig vrij bewoog. Wanneer de balletlerares zei: โimproviseer maarโ, en ik gewoon ging. Zonder nadenken. Zonder mezelf van buitenaf te bekijken.
Die schaamte is nooit helemaal verdwenen.
Niet over mijn lichaam.
Niet over bewegen.
Ja hoorโฆ ook ik ๐
Maar weet je waar ik nu wรฉl helemaal schaamteloos improviseer en dans?
๐ง๐ถ๐ท๐ฑ๐ฒ๐ป๐ ๐ต๐ฒ๐ ๐ด๐ฒ๐๐ฒ๐ป ๐๐ฎ๐ป ๐บ๐ฎ๐๐๐ฎ๐ด๐ฒ๐.
Dat is mijn dans geworden.
Mijn manier van bewegen, voelen, luisteren.
Volledig in het moment. Geen enkele massage is ooit hetzelfde. Het is alsof je samen een soort partnerdans aangaat, zonder woorden.
Soms traag.
Soms diep.
Soms heel stil.
Maar altijd afgestemd.
Het raakt, beweegt, ontlaadt, draagt, verzacht en laat los.
Dus als je mij vandaag vraagt wat mijn job is, dan antwoord ik misschien gewoon:
โ๐๐ธ ๐ฏ๐ฒ๐ป ๐ฝ๐ฟ๐ผ๐ณ๐ฒ๐๐๐ถ๐ผ๐ป๐ฒ๐น๐ฒ ๐บ๐ฎ๐๐๐ฎ๐ด๐ฒ๐ฑ๐ฎ๐ป๐๐ฒ๐ฟ.โ ๐
Hoe schoon is da eigenlijk.
Liefs,
Meike