Shopping Fashion

22/08/2026

Εδώ μεγάλωσα. Εδώ έζησα όλα μου τα χρόνια.
Στη μικρή μου Δράμα, μια πόλη που ίσως δεν έχει το μέγεθος των μεγάλων πόλεων, έχει όμως κάτι ανεκτίμητο: την Αγία Βαρβάρα της.

Έναν τόπο ευλογημένο, μέσα στην ίδια την καρδιά της πόλης.
Εκεί όπου το νερό κυλά αθόρυβα, τα πλατάνια απλώνουν τη σκιά τους, το πράσινο αγκαλιάζει κάθε γωνιά και η φύση μοιάζει να έχει βρει τον δικό της τρόπο να συνυπάρχει με την πόλη.

Και είναι αυτό ακριβώς που κάνει την Αγία Βαρβάρα τόσο ξεχωριστή.
Δεν χρειάζεται να φύγεις μακριά για να συναντήσεις την ομορφιά. Τη βρίσκεις εδώ, λίγα βήματα από το κέντρο, μέσα σε ένα τοπίο που θα μπορούσε να είναι στολίδι οποιασδήποτε μεγάλης πόλης.

#ΑγίαΒαρβάρα #Δράμα #ΔράμαΜου #ΠηγέςΑγίαςΒαρβάρας AgiaVarvaraDrama VisitDrama

13/08/2026

16/07/2026

📖 Οι ιστορίες βρίσκουν τη φωνή τους...

Στο πλαίσιο του 4ου Φεστιβάλ Αφήγησης Δράμας, το Λύκειον των Ελληνίδων – Παράρτημα Δράμας προσκαλεί δημιουργούς της περιοχής να συμμετάσχουν στο «Αμφίδραμα», μια ξεχωριστή βραδιά διαλόγου, αφήγησης και έμπνευσης.

📩 Δηλώσεις συμμετοχής έως 30 Ιουλίου 2026

30/04/2026

Σήμερα ο ουρανός πάνω από το Ηρώδειο γέμισε με μελωδίες του Χατζηδάκι !!🎼🎼

20/04/2026

Οι παιδικές φιλίες είναι περίεργο πράγμα… ξεκινάνε με ένα «πάμε να παίξουμε;» και καταλήγουν να ξέρουν όλα σου τα μυστικά για μια ζωή!

Χρόνια περνάνε, αλλάζουν όλα… εκτός από εκείνο το γέλιο που έχετε μαζί. Και κάπως έτσι, από το κουτσό και το κυνηγητό, φτάνετε να πίνετε καφέ και να λέτε τα ίδια και τα ίδια… σαν να μην πέρασε μια μέρα ☕😄

Τελικά, οι αληθινές φίλες δεν χάνονται… απλά μεγαλώνουν μαζί σου!

14/04/2026

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο»… αλλά ας είμαστε ειλικρινείς 😌
Κάποτε μέσα στα εμπορεύματα… τώρα απλώς τα χαζεύω από άλλη σκοπιά!

Η πωλήτρια που ξέρατε έχει αποσυρθεί (λέμε τώρα 😏),
αλλά το μικρόβιο δεν φεύγει ποτέ…

Λίγο στήσιμο, λίγο πείραγμα, λίγο nostalgia…
και να με πάλι εδώ — ανάμεσα σε τσάντες και αξεσουάρ, σαν να μην πέρασε μια μέρα!

#παλιαμουτεχνη accessorieslove επιστροφη funpost

14/03/2026

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μας που, χωρίς να μπορούμε πάντα να εξηγήσουμε το γιατί, καταλαμβάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς μας.

Ίσως γιατί κάτι μέσα τους μας είναι τόσο οικείο… τόσο γνώριμο. Σαν να βλέπουμε σε αυτούς μικρά κομμάτια του εαυτού μας.

Και όταν αυτοί οι άνθρωποι είναι κομμάτι από το ίδιο μας το DNA, τότε η αγάπη παίρνει μια άλλη διάσταση. Γίνεται πιο βαθιά, πιο δυνατή, πιο αληθινή.

Γιατί μέσα τους αναγνωρίζουμε κάτι από εμάς… και μέσα μας πάντα θα υπάρχει κάτι από εκείνους.

Μερικοί δεσμοί δεν εξηγούνται. Απλώς….γεννιούνται .

11/03/2026

Κάποτε ήμουν εγώ όλος ο κόσμος της.Το χέρι που κρατούσε για να περπατήσει, η αγκαλιά που έψαχνε όταν φοβόταν, η φωνή που την καθησύχαζε τα βράδια. Για εκείνη ήμουν η ασφάλεια, η δύναμη, η αρχή των πάντων.

Τα χρόνια πέρασαν. Μεγάλωσε, άνοιξε τα φτερά της, έμαθε να περπατά μόνη της στη ζωή.Και τότε κατάλαβα κάτι βαθύ και αληθινό: όσο σημαντική ήμουν εγώ κάποτε για εκείνη, άλλο τόσο –και ίσως περισσότερο– έγινε εκείνη για εμένα.

Γιατί η σχέση μάνας και κόρης δεν είναι απλώς μια σχέση.Είναι ένας δεσμός που μεγαλώνει μαζί μας, που αλλάζει μορφή αλλά ποτέ δεν χάνεται.Από το χέρι που κρατάς μικρό, γίνεται το χέρι που σε στηρίζει.Από την αγκαλιά που δίνεις, γίνεται η αγκαλιά που παίρνεις.

Και τότε καταλαβαίνεις…πως η κόρη δεν είναι μόνο το παιδί σου.Είναι ένα κομμάτι της καρδιάς σου που θα χτυπά για πάντα έξω από εσένα.