29/08/2026
Παραδοσιακός γάμος στα Τζουμέρκα
Μια φωτογραφία 1000 λέξεις.
Η πορεία των συμπεθεριών από τα Μηλιανά της Άρτας προς τον οικισμό Ζάλη του Παλαιοκατούνου ,τον Ιούλιο του 1960.
Καβάλα στα μουλάρια ,μετά τη γαμήλια τελετή,ακολουθούν τον δρόμο προς το σπίτι του γαμπρού.
Επικεφαλής της πορείας με το κλαρίνο ο αείμνηστος παραδοσιακός οργανοπαίχτης Σωτήρης Κολιοκώστας που τον ήχο του κλαρίνου του άκουσαν γενιές και γενιές ανθρώπων.Αυτόν τον ήχο πρωτακούσαμε κι εμείς ,ως παιδιά,κι αγαπήσαμε το παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι κι όχι τα σημερινά "ντάμπα -ντούμπα" που τα "βαφτίζουν" δημοτικό τραγούδι.
Ο γάμος στην περιοχή μας ήταν ιεροτελεστία και κρατούσε μια βδομάδα.
Ξεκινούσε την Τετάρτη με τα προζύμια ,συνεχιζόταν με το κουβάλημα των προικιών της νύφης το μάζεμα των ξύλων για να ψηθούν τα κρέατα και την Κυριακή το παραδοσιακό ξύρισμα του γαμπρού από το πρωί,καθώς και η ετοιμασία της νύφης,μέσα σε γλέντια και τραγούδια.
Μετά τη γαμήλια τελετή ακολουθούσε η πορεία προς το σπίτι του γαμπρού ,πάντα καβάλα στα άλογα,η υποδοχή της νύφης και γλέντι μέχρι αργά το βράδυ.
Τη Δευτέρα γινόταν τα "Πιστρόφια" η επιστροφή του ζευγαριού στο σπίτι της νύφης ,όπου γινόταν νέο γλέντι που κρατούσε 2-3 μέρες .
Η φυγή της νύφης από το σπίτι της και η αποκοπή της από την οικογένεια δεν ήταν απλή υπόθεση γι αυτό και πολλά τραγούδια που λέγονταν με το στόμα αναφέρονταν σ' αυτόν τον χωρισμό.
Παλιά δύσκολα,αλλά όμορφα και γνήσια χρόνια.
Κείμενο Δημήτρης Γ Μπράτης
