11/05/2026
Από χθες παλεύω να αποφασίσω. Ρομαντική και ωραιοποιημένη δημοσίευση για τα social media ή ωμή αλήθεια;
Αμφιταλαντεύτηκα πολύ, αλλά με ξέρεις ήδη καλά…
Άκου λοιπόν πώς έχουν τα πράγματα: το κείμενο μου θα ξεκινούσε κάπως έτσι, νωρίς το απόγευμα:
Η μανούλα αυτή (για μένα λέω), σήμερα δεν γιόρτασε. Ή μάλλον δε γιόρτασε με τον τρόπο που φαντάζεται κανείς ότι γιορτάζεται η μέρα της μητέρας. Η μανούλα σήμερα δούλευε και μάλιστα όλη μέρα. Πέρασαν από τα χέρια της άπειρα λουλούδια 🌸 αλλά δεν της τα προσέφερε κανείς. Πέρασαν από τα χέρια της άπειρα γλυκά 🧁 αλλά δεν της τα προσέφερε κανείς. Είχε μία βάφτιση το πρωί, είχε ένα event το απόγευμα, είχε πολύ άγχος, μαζεμένη κουρασμένη, πονεμένο κορμί γιατί μου ήθελε και Metallica 🎸🤘🏻 το προηγούμενο βράδυ. Η μανούλα όμως αυτή είναι χαρούμενη και ευτυχισμένη γιατί κάνει αυτό που αγαπάει και σε αυτό έχει την υποστήριξη της κόρης 🩷 και του άλλου της μισού ❤️ (μπαμπού είσαι ο ήρωας μου) και των γονιών και των φίλων της . Και αυτό είναι αρκετό για να γιορτάσει η μανούλα σήμερα τη γιορτή της μητέρας 🌸🩷🧁
Απόγευμα: αρχίζουν κάνα δύο ακυρώσεις για το event, πέφτει η διάθεση, να τη η απογοήτευση! Αρχίζει την γκρίνια η κόρη, δεν θέλω να έρθω, βαριέμαι! Πάει η στήριξη , πάει η ροματζάδα. Αρχίζει το υφάκι, αρχίζει ο τσακωμός και η απελπισία. Όλο το βράδυ δε μιλιόμασταν, πήγαμε για ύπνο μαλωμένες. Να χαρώ εγώ ημέρα της μητέρας 💔
Και που λες, η μητρότητα είναι μια συνεχόμενη… μάχη; (όχι), πάλη; (όχι) work in progress και ένα ωραίο roller coaster 🎢 για γερά στομάχια. Κάθε μέρα συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει η τέλεια μαμά✨ και δεν υπάρχει η τέλεια κόρη✨ και δεν πειράζει. Υπάρχουν απλά άνθρωποι που ζουν τους κύκλους της ζωής τους παράλληλα, που αγαπούν, προσπαθούν, συγχωρούν και συνυπάρχουν. Ίσως ήμουν πολύ αυστηρή και σκληρή χθες, ίσως απλά κουρασμένη, ίσως καταφέρω να ξεπεράσω τις ενοχές μου για τον τσακωμό μας, ίσως και όχι, αλλά αυτό είναι η ζωή μας. Ανυπομονώ να γυρίσει από το σχολείο να την πάρω μια αγκαλιά. 🫂
Happy Mother’s Day είπαμε; Δεν είπαμε 😊🌸