20/05/2026
“सावित्री सापडेल घरोघरी, पण ज्योतिबांचा शोध जारी…” — ही फक्त एक ओळ नाही, तर आजच्या समाजाचं जिवंत वास्तव आहे.
आजची स्त्री प्रत्येक क्षेत्रात झेपावत आहे. शिक्षण, नोकरी, व्यवसाय, कला, विज्ञान — जिथे नजर जाईल तिथे ती आत्मविश्वासाने उभी आहे. प्रत्येक घरात एक “सावित्री” आहे—स्वतःच्या कर्तृत्वावर उभं राहणारी, स्वप्न पाहणारी आणि ती पूर्ण करण्यासाठी झगडणारी.
पण या प्रवासात एक वेदनादायक वास्तवही दिसतं…
जिथे ती काम करते, वाढते, स्वतःची ओळख निर्माण करते, तिथेच काही पुरुष मनोवृत्ती अजूनही असुरक्षिततेच्या छायेत अडकलेली दिसते. तिचं यश त्यांना प्रेरणा देण्याऐवजी धोक्यासारखं वाटतं. “ती पुढे जाईल, आपण मागे पडू” या भीतीतून तिच्या मार्गात अडथळे उभे केले जातात—कधी शब्दांनी, कधी वागणुकीतून, तर कधी शांत दुर्लक्षातून.
हीच ती जागा आहे, जिथे “ज्योतिबा” हरवतो.
सावित्रीबाई फुले घडण्यासाठी, ज्योतिबा फुले सारखा आधार, विश्वास आणि समानतेचा दृष्टिकोन असणं गरजेचं आहे. कारण सावित्री फक्त स्वतःहून घडत नाही, ती घडते जेव्हा तिच्या सोबत उभा राहणारा, तिला प्रोत्साहन देणारा, तिच्या पंखांना बळ देणारा “ज्योतिबा” असतो.
आज प्रश्न असा नाही की सावित्री आहे का?
प्रश्न असा आहे—आपण ज्योतिबा होण्यास तयार आहोत का?
स्त्री पुढे जात आहे, हे समाजाचं यश आहे…
पण तिच्या पाठीशी खंबीरपणे उभं राहणं, तिच्या प्रगतीत सहभागी होणं—ही खरी प्रगती आहे.
कारण,
सावित्री सापडेल घरोघरी… पण तिच्या उंच भरारीसाठी ज्योतिबांचा शोध अजूनही सुरूच आहे. ✨
