07/08/2021
Хана өрөмдөж өгсөн хүн ч бай, такси барьсан ч бай аль болох залуучуудтай ярилцаж байхыг боддог. Тиймд гадагшаа л явмаар бн гэсэн залуу хүн маш олон бгаг, бас яагаад тийм бодолтой байгааг ч мэдэж бга. Явмаар бга залуучууд аль болох яваад ирэх хэрэгтэй. Гэхдээ очсон хойноо цаг хугацааг, цаг хугацаатай хамт чамд юу үлдэж, юу урсан өнгөрч байгааг сайн анзаарч байгаарай. Дэлхийн хамгийн том хотод, хамгийн өрсөлдөөнтэй салбарт өндөр цалинтай ажиллаж амьдарч үзсэн. Мэдлэг туршлагын хувьд хүнд маш их юм үлдэнэ. Гэхдээ бас хүний газар урсан алга болох юм нь их байдаг. Цалин авлаа, тал нь өндөр түрээсэнд явчина. Хүнтэй танилцлаа, танил чинь их хотод уусан алга болно. Түрээс төлөөд гоё байранд амьдраад бдг, гэхдээ чиний хөрөнгө биш. Харин эх орондоо бол бүх юм өөр. Нөгөө танил чинь маргааш жоохон бүрзийцэн булан тойроод гараад ирнэ. Нөгөөдөр нь магадгүй та хоёр хамт нэг юм бүтээнэ. Цалингийн түвшин муу ч шувууны үүр шиг нэг нэгээр зөөгөөд байхад өөрийн өв хөрөнгө болж хуримтлагдана. Тэр утгаараа эх оронд өнгөрч байгаа цаг хугацааны үлдэгдэл их бдаг санагддаг. Ялангуяа Монголд хамгийн лаг өгөгдөл нь газар. Хотоос хойшоо үргэлжилсэн хэдэн зуун мянган том жижиг, сайн муу зуслангийн байшин надад гоё санагддаг. Монгол хүн тэнд зарим нэг оронд баячууд нь мөрөөдөөд олдохгүй том газарт өөрийн гэсэн амбаараа бариад сууж байдаг. Өнөөдөр миний амбаар бга хашаанд жимс ургажээ. Энэ модыг аав ээж маань услана тордоно, надад тэр дурсамжтай хамт өвлөгдөнө. Би усалж тордоно, нэмж тарина. Миний амьсгал, миний амьдарч бсн мөртэй хамт миний хүүхдэд очно. Цаг хугацаатай хамт урсан өнгөрөхгүй, сарнин алга болохгүй оршин үргэлжилдэг тэр нэг юмыг эх орон гэж томьёолдог ч юм билүү... Тийм аймар оршин үргэлжилдэг болохоор нь, миний үлдээсэн бүхэн маргааш яг энд намайг... эсвэл ядаж миний хүүхдийг тосч байх болохоор би лав хашаа хороогоо ч, эх орноо ч чадах ядахаараа тордож явахыг бодно.