17/07/2026
โ๐ฏ๐๐
๐๐ ๐
๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐
๐๐ ๐๐๐
๐๐๐.โ
Dat was wat ze zei toen ze haar herinneringsdeken kwam ophalen.
Deze deken heb ik gemaakt van kleding van haar man en elk stukje stof vertelt een verhaal.
Kleding die niet langer in de kast ligt, maar waarvan ik voor haar een tastbare herinnering heb mogen maken.
Bij het ophalen kreeg ik zelfs een lieve verrassing, een doosje bonbons en een kaartje met mooie woorden:
โ๐๐ข๐ฏ๐ฌ ๐ซ๐ฆ ๐ธ๐ฆ๐ญ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ข๐ญ๐ญ๐ฆ๐ด! ๐๐ฆ๐ต ๐ฎ๐ฆ๐ฆ๐ฅ๐ฆ๐ฏ๐ฌ๐ฆ๐ฏ, ๐ซ๐ฆ ๐ง๐ญ๐ฆ๐น๐ช๐ฃ๐ช๐ญ๐ช๐ต๐ฆ๐ช๐ต ๐ฆ๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ง๐ช๐ซ๐ฏ๐ฆ ๐ค๐ฐ๐ฏ๐ต๐ข๐ค๐ต. ๐๐ฌ ๐ญ๐ช๐ฆ๐ต ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐ท๐ฆ๐ฆ๐ญ ๐ท๐ฆ๐ณ๐ต๐ณ๐ฐ๐ถ๐ธ๐ฆ๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ฌ๐ญ๐ฆ๐ฅ๐ช๐ฏ๐จ ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฎ๐ช๐ซ๐ฏ ๐ฎ๐ข๐ฏ ๐ฃ๐ช๐ซ ๐ซ๐ฐ๐ถ ๐ข๐ค๐ฉ๐ต๐ฆ๐ณ.
๐๐ฆ๐ต ๐ฉ๐ฆ๐ฆ๐ง๐ต ๐ฆ๐ท๐ฆ๐ฏ ๐จ๐ฆ๐ฅ๐ถ๐ถ๐ณ๐ฅ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ฅ๐ข๐ต ๐ช๐ฌ ๐ฅ๐ฆ ๐ด๐ต๐ข๐ฑ ๐ป๐ฆ๐ต๐ต๐ฆ, ๐ฎ๐ข๐ข๐ณ ๐ช๐ฌ ๐ฃ๐ฆ๐ฏ ๐ฉ๐ฆ๐ฆ๐ญ ๐ฃ๐ญ๐ช๐ซ ๐ฎ๐ฆ๐ต ๐ฉ๐ฆ๐ต ๐ณ๐ฆ๐ด๐ถ๐ญ๐ต๐ข๐ข๐ต! ๐๐ฐ๐จ๐ฎ๐ข๐ข๐ญ๐ด ๐ฅ๐ข๐ฏ๐ฌ.โ
Soms duurt het gewoon even voordat iemand eraan toe is om de kleding van een dierbare aan iemand toe te vertrouwen om er een herinneringsdeken, kussen of knuffel van te laten maken. En dat snap ik helemaal. Iedereen verwerkt verlies op zijn of haar eigen manier.
Maar het omvormen van dierbare kleding tot iets dat je kunt vasthouden, gebruiken en koesteren, kan net dat beetje troost geven.
Dat ik op deze manier, met mijn naaimachine en veel zorg en aandacht, mag bijdragen aan een tastbare herinnering, maakt mij iedere keer weer blij en dankbaar.