05/05/2026
Zaterdagochtend. De damp hangt nog boven het veld. Koffie pruttelt in de kantine. En ergens, tussen de lijnen van dat halve veld, gebeurt iets wat je eigenlijk te weinig ziet: puur voetbalplezier. Geen gedoe, geen kapsones. Gewoon een bal, een team, en gasten die er vol voor gaan. Het G-team van VBC’25 dus.
Kampioen geworden in de najaarscompetitie, tweede klasse. En alsof dat nog niet genoeg was, staan ze nu doodleuk bovenaan in de eerste klasse. Dat is geen toeval. Dat is karakter. Dat is elke week opstaan, voetbalschoenen aan en gáán.
Maar ja… zelfs kampioenen kunnen niet zonder mensen langs de lijn. Daar wringt ’ie. Het team is namelijk op zoek. Niet naar vedettes, niet naar types met grote verhalen, maar naar begeleiding. Mensen die er willen zijn. Op zaterdagochtend bij de wedstrijden. Op donderdagavond bij de training. Mensen die snappen dat voetbal hier net even anders is, maar misschien juist daarom wel mooier.
Voor wie het nog niet wist: G-voetbal is voetbal voor spelers met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Geen gedoe met leeftijden, geen strak keurslijf. Acht of negen man (of vrouw) in een team, half veld, kleinere doelen. Maar geloof me: de beleving is groot. Groter dan menig eerste elftal.
Dus ja. Dit is zo’n oproep. Niet eentje die je vluchtig wegklikt, maar eentje waar je even bij stil mag staan. Want die gasten, die kampioenen van VBC’25, die verdienen iemand langs de lijn. Iemand die zegt: “Kom op jongens, nog één keer.” Iemand die ziet wat er gebeurt en denkt: hier wil ik bij horen.
Aanmelden kan gewoon. Geen ingewikkelde procedures. Even contact opnemen met Christian Stolz en je bent al halverwege. De rest? Die komt vanzelf. Net als die glimlach na een gewonnen wedstrijd.
