emmfloow

10/08/2026

Er zijn van die momenten waarop je lichaam al weken, soms zelfs maanden, probeert iets duidelijk te maken. Je slaapt slechter. Je bent sneller geïrriteerd.
Je hoofd zit vol. Je bent moe, maar rust nemen lukt niet. En toch ga je door.
Omdat iedereen het druk heeft. Omdat je denkt dat het vanzelf wel overgaat.
Omdat er nog zoveel moet.

𝙈𝙖𝙖𝙧 𝙬𝙖𝙩 𝙖𝙡𝙨 𝙟𝙚 𝙡𝙞𝙘𝙝𝙖𝙖𝙢 𝙖𝙡𝙡𝙖𝙣𝙜 𝙤𝙥 𝙙𝙚 𝙧𝙚𝙢 𝙨𝙩𝙖𝙖𝙩 𝙚𝙣 𝙟𝙞𝙟 𝙖𝙡𝙡𝙚𝙚𝙣 𝙢𝙖𝙖𝙧 𝙜𝙖𝙨 𝙗𝙡𝙞𝙟𝙛𝙩 𝙜𝙚𝙫𝙚𝙣?

In mijn nieuwe blog leg ik uit waarom we die signalen zo vaak negeren. En vooral waarom dat je uiteindelijk veel meer kost dan even stilstaan.

Toch konden ze er lange tijd niet precies de vinger op leggen. Of ze voelden ergens wel dat het niet goed ging, alleen deden ze daar nog niets mee.

03/08/2026

“𝙃𝙤𝙚 𝙬𝙚𝙚𝙩 𝙞𝙠 𝙤𝙛 𝙞𝙠 𝙚𝙚𝙣 𝙗𝙪𝙧𝙣-𝙤𝙪𝙩 𝙝𝙚𝙗?”

Die vraag kreeg ik vandaag.
Een heel concreet antwoord geven is lastig. Ieder mens heeft een andere draagkracht. Ieders leven ziet er anders uit. Toch zie en hoor ik in mijn gesprekken steeds dezelfde signalen terug.

Mensen gaan te lang door op een tempo dat te veel van ze vraagt.
Ze blijven ja zeggen terwijl ze vanbinnen nee voelen.
Ze blijven zitten in een functie die al langere tijd niet meer goed voelt.
Ze proberen thuis, op het werk, in hun relatie, gezin en soms ook binnen de mantelzorg alle ballen in de lucht te houden.

Verlof opnemen voelt al snel egoïstisch. Zich ziekmelden voelt bijna ondenkbaar. Dus gaan ze door. Het lukt immers nog wel even.

Ondertussen geeft het lichaam vaak al langere tijd signalen.
Vaker hoofdpijn. Slechter slapen. Een korter lontje. Feller reageren op de mensen die het dichtst bij je staan. Pijntjes die blijven terugkomen. Sneller geblesseerd raken. Minder goed herstellen.

Je lichaam geeft meestal niet van de ene op de andere dag aan dat het genoeg is. Vaak heeft het al veel eerder geprobeerd je aandacht te krijgen.

Een vraag die je jezelf kunt stellen:
𝗛𝗼𝗲 𝗹𝗮𝗻𝗴 𝘃𝗼𝗲𝗹 𝗶𝗸 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗮𝗹 𝗱𝗮𝘁 𝗱𝗶𝘁 𝘁𝗲𝗺𝗽𝗼 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗴𝗼𝗲𝗱 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗶𝗷 𝗶𝘀?
Neem die signalen serieus. Je hoeft niet eerst volledig uit te vallen voordat je hulp mag zoeken. Ik zal luisteren....

29/07/2026

𝗜𝗻𝗻𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗿𝘂𝘀𝘁 𝘃𝗼𝗲𝗹𝗲𝗻.

Alles om je heen heeft effect op je en dat mag je best even voelen. Sterker nog, het is essentieel om jezelf de ruimte te geven om alles wat je vanbinnen voelt er gewoon te laten zijn. Emoties willen gevoeld worden.

Ik merk het bij iedere coachee. Bij bijna iedere sessie komt hetzelfde woord weer terug: voelen. Dat lukt veel mensen niet meer. Vaak omdat ze al jong hebben geleerd om gevoelens weg te stoppen.

Verdriet, boosheid en frustratie kregen lang niet altijd de ruimte. Veel mensen zijn opgegroeid met uitspraken als: "Kom op, en door." Of: "Het valt allemaal wel mee." En: "Zo erg is het toch niet." Dat zijn zinnen die we zijn gaan geloven en die we vaak ook tegen onszelf zijn gaan zeggen.

Daardoor raak je steeds verder verwijderd van wat je eigenlijk voelt. Je bent vooral bezig met doorgaan, met zorgen voor anderen en met voldoen aan verwachtingen. Ondertussen vraagt je lichaam al veel langer om aandacht.

Wist je dat gevoelens vaak het snelst weer zakken als je ze zonder oordeel de ruimte geeft? Je hoeft ze niet direct te begrijpen en je hoeft ook niet overal een verklaring voor te vinden. Er even bij stilstaan is vaak al genoeg.

In mijn coaching zie ik telkens weer hoeveel rust dat geeft. Mensen ervaren minder spanning, slapen beter en voelen steeds beter waar hun grens ligt. Dat gebeurt stap voor stap. Er is geen haast en er hoeft niets perfect.

Het voelen, maar echt bewust voelen, is voor mij de weg naar innerlijke rust. Vanuit daar ontstaat ruimte om betere keuzes te maken voor jezelf en daarmee ook voor de mensen om je heen.

Herken je dit bij jezelf of zie je dit terug bij een collega of medewerker? Blijf er dan niet mee rondlopen. Soms begint verandering gewoon met een eerlijk en open gesprek.

14/07/2026

“𝙑𝙤𝙤𝙧 𝙝𝙚𝙩 𝙚𝙚𝙧𝙨𝙩 𝙞𝙣 𝙡𝙖𝙣𝙜𝙚 𝙩𝙞𝙟𝙙 𝙫𝙤𝙚𝙡𝙩 𝙝𝙚𝙩 𝙬𝙚𝙚𝙧 𝙖𝙡𝙨𝙤𝙛 𝙞𝙠 𝙡𝙚𝙚𝙛 𝙞𝙣 𝙥𝙡𝙖𝙖𝙩𝙨 𝙫𝙖𝙣 𝙤𝙫𝙚𝙧𝙡𝙚𝙚𝙛.”

(Dit verhaal deel ik met toestemming van Chris. Hij heeft zelf geen social media en kan daarom niet worden getagd).

Mijn naam is Chris en ik ben door Emmely de afgelopen zes maanden geholpen vanuit een periode waarin ik mij ontzettend slecht voelde.
Toen ik bij haar kwam, zat ik diep. Echt diep.
Ik leefde als een sneltrein die steeds harder ging rijden. Ik was alleen maar bezig met 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗴𝗮𝗮𝗻, 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗴𝗮𝗮𝗻 𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗴𝗮𝗮𝗻. Ondertussen vergat ik uit het raam te kijken. Ik zag niet meer wat er om mij heen gebeurde en eerlijk gezegd zag ik ook niet meer wat er met mijzelf gebeurde.

Ik had vrijwel alle klachten die je je kunt bedenken. Paniekaanvallen, geen energie meer, sombere gedachten, slecht slapen en altijd maar aanstaan.
Ik zette mezelf altijd op de laatste plaats en vond alles en iedereen belangrijker dan mijzelf.

Samen met Emmely ben ik stap voor stap gaan kijken naar wat er echt speelde. Emmely gaf mij de ruimte om alles te kunnen zeggen. Door die veiligheid vertrouwde ik er ook op dat de rust die ze mij voorschreef, het gewenste effect zou hebben.

Ik moest ook wel. Ik kon niet meer.

Ik heb geleerd om te praten over wat mij bezighoudt. Iets wat ik vroeger nooit deed. Alles hield ik binnen.

* Ik heb geleerd om mezelf op nummer één te zetten zonder mij daar schuldig over te voelen.

* Ik heb rust gevonden.

* Ik heb het verlies van mijn vader een plek kunnen geven.

* En ik geniet weer van de kleine dingen. Dingen die ik maandenlang niet eens meer zag.

Een wandeling.
De natuur.
Tijd met mijn gezin.
Gewoon een mooie dag.

𝗚𝗲𝘇𝗼𝗻𝗱𝗲 𝘃𝗼𝗲𝗱𝗶𝗻𝗴 𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘄𝗲𝗴𝗶𝗻𝗴 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻 𝘇𝗲𝗹𝗳𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗽𝗹𝗲𝗸 𝗴𝗲𝗸𝗿𝗲𝗴𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻. Van véél koffie naar véél water en zelfs het joggen begint nu echt op hardlopen te lijken. Hier ben ik dan ook wel trots op!

Waar ik vroeger alleen met werk bezig was, kan ik nu veel makkelijker loslaten. Ik zie mijn omgeving weer. Ik zie het leven weer.

𝗘𝗻 𝗺𝗶𝘀𝘀𝗰𝗵𝗶𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗹 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸𝘀𝘁𝗲:
𝗶𝗸 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗺𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸.

Zes maanden geleden had ik nooit gedacht dat ik dit zou schrijven. Inmiddels werk ik weer volledig en voel ik me zoveel beter.

Ik ben Emmely ontzettend dankbaar voor haar begeleiding, haar rust, haar eerlijkheid en haar vermogen om precies de juiste vragen te stellen op de momenten dat ik ze nodig had. Ik heb ontzettend veel geleerd.

Voor het eerst in lange tijd voelt het weer alsof ik leef in plaats van overleef.
Dit geef ik niet meer af.
Daarom is het nazorgtraject voor mij een fijne uitkomst. Een stok achter de deur, waarbij ik het komende jaar ieder kwartaal een sessie met Emmely heb.
— Chris

08/07/2026

𝗦𝘁𝗿𝗲𝘀𝘀 𝗼𝗽 𝗵𝗲𝘁 𝘄𝗲𝗿𝗸 𝗶𝘀 𝗶𝗻 𝟮𝟬𝟮𝟲 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝘂𝗶𝘁𝘇𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗲𝗲𝗿. 𝗛𝗲𝘁 𝗶𝘀 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗱𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗿𝗱 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻.

Meestal zie ik dat het begint met te lang te veel dragen. Ik herken dat patroon ook gewoon in mijn werk.
Mensen komen niet bij mij binnen omdat ze één drukke week hebben gehad.
Ze komen binnen omdat er al veel te lang, veel te veel op hun schouders ligt.

We kunnen er netjes over praten, maar de cijfers zijn minder netjes: werkdruk en te weinig herstel blijven mensen opbreken. Een volle agenda is nog geen probleem. Maar een volle agenda zonder herstel, zonder grenzen en zonder echte ruimte om bij te sturen? Dan gaat het wringen.

Vanuit mijn werk zie ik steeds opnieuw hetzelfde: mensen raken niet "op" van één drukke week, maar van maanden aanstaan. En ja, daar helpt geen losse vitaliteitsactie tegen als de werkdruk ondertussen gewoon blijft liggen.

Wat wél werkt, is veel minder ingewikkeld dan vaak wordt gedacht: rustiger prioriteren, eerder signalen oppakken en herstel net zo serieus nemen als resultaat. Daar ligt voor mij ook de kern van Emmfloow: persoonlijk, nuchter en met aandacht voor wat iemand echt nodig heeft .

Zo doe ik het zelf ook: gezond werken begint niet bij harder je best doen, maar bij slimmer omgaan met energie, werkdruk en grenzen.

Voel je dat het te lang doorgaat, bij jezelf of in je team? Wacht dan niet tot het echt vastloopt — stuur me vandaag nog een bericht, dan kijken we samen wat er nodig is om weer lucht, rust en overzicht te krijgen.

18/06/2026

🌱 Zomaar, spontaan even een boodschap van mij, voor jou....

Heb nooit spijt van een dag uit je leven.
In de video hoor je mijn waarom.

11/06/2026

𝗩𝗮𝗻 𝗻𝗲𝗴𝗮𝘁𝗶𝗲𝘃𝗲 𝗴𝗲𝗱𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗻𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝗺𝗼𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗵𝗲𝗶𝗱🧠✨

Ik ben nu bezig met een online training van Sergio van der Pluijm. Ik ben over de helft nu, ik blijf geboeid en word er oprecht blij van. Dit komt omdat ik merk dat ik enerzijds merk dat ik al veel op zijn manier (Oplossingsgericht coachen) doe en spreek, anderzijds krijg ik mooie, nieuwe inzichten die ik makkelijk en praktisch mee kan nemen naar het bos ;-).

En ook heel fijn, ik kan in gesprekken met mijn 14-jarige zoon oefenen. Dit ga ik dus vanavond doen! 😉 Als je kijkt naar de ❌(en ja, dit zijn realistische uitspraken van mijn puber) en ik ga serieus en rustig met hem praten over de 🌱nieuwe, andere mogelijkheid... dan ben ik erg benieuwd hoe het gesprek gaat verlopen.

Wordt vervolgd!

09/06/2026

𝗥𝘂𝘀𝘁 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗰𝗵𝗮𝗼𝘀.

Vanochtend kwam hij rechtstreeks vanuit zijn werk waar hij nu aan het opbouwen is voor een sessie bij mij. Ik zag hem zitten en ik voelde dat er spanning was. We begonnen met wandelen en natuurlijk vroeg ik hoe het met hem ging. Er kwam een héle lange zucht en hij vertelde dat er iets op het werk was gebeurd. Het gaf hem zoveel onrust en dat zag ik direct in zijn hele lijf terug, hij ging alle kanten op.

Ik liet hem vertellen en na een aantal minuten stond hij gelukkig weer stil. Hij was het kwijt. Het idee van de sessie, wat ik had voorbereid, heb ik overboord gegooid want ik zag dat hij iets anders nodig had.
Ik vertelde over de zintuigenwandeling. We gingen eens luisteren naar de vogels en luisteren naar alle geluiden om ons heen. Daarna gingen we kijken naar wat er allemaal was. Dus letterlijk de focus verleggen.

Uiteindelijk zag ik hem genieten van de natuur, weer lachen en weer stilstaan. De rust kwam letterlijk weer terug. Prachtig om te zien en fijn om te ervaren voor mij als coach, maar voor hem natuurlijk nog veel fijner.
Ik denk dat dat vandaag de grootste winst is voor hem.
𝙊𝙢 𝙩𝙚 𝙚𝙧𝙫𝙖𝙧𝙚𝙣 𝙝𝙤𝙚 𝙫𝙚𝙚𝙧𝙠𝙧𝙖𝙘𝙝𝙩𝙞𝙜 𝙝𝙞𝙟 𝙞𝙨.

Ik loop nu wel langzaam met hem mee, maar hij heeft inmiddels de tools in handen om ook in zijn privé- of werksituatie te handelen, zijn focus te verleggen en te ervaren hoe veerkrachtig hij daarin is.
In plaats van dat de teleurstelling en het emotionele zo lang blijven hangen, is er nu ruimte om op een andere manier naar een situatie te kijken.

05/06/2026

Tijdens mijn scheiding zocht ik extra vaak de natuur op. Ik moest eruit, weg van de spanningen thuis, ik wilde rust in mijn hoofd en ook de tranen vloeide daar, buiten in het bos, met regelmaat. Iedere keer weer deed mij dat goed.

💚 Wat zorgt er o.a. voor dat het groen, (vooral bij stress en burn-out) zo'n positief effect heeft op lichaam en geest?
𝟭. 𝗘𝘃𝗼𝗹𝘂𝘁𝗶𝗼𝗻𝗮𝗶𝗿𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗯𝗶𝗻𝗱𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗲𝘁 𝗱𝗲 𝗻𝗮𝘁𝘂𝘂𝗿
We zijn als mens van oorsprong gewend aan natuurlijke omgevingen. Ons brein herkent groen als veilig en vertrouwd, wat onbewust rust geeft.
𝟮. 𝗩𝗶𝘀𝘂𝗲𝗹𝗲 𝗿𝘂𝘀𝘁
Groene omgevingen bevatten weinig prikkels in vergelijking met stedelijke gebieden. Dat helpt om onze overbelaste hersenen tot rust te brengen.
𝟯. 𝗩𝗲𝗿𝗹𝗮𝗴𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗮𝗻 𝗰𝗼𝗿𝘁𝗶𝘀𝗼𝗹
Uit onderzoek blijkt dat mensen die regelmatig in de natuur zijn, lagere stresshormonen hebben. Dat draagt direct bij aan fysiek herstel.
𝟰. 𝗔𝗰𝘁𝗶𝘃𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗽𝗮𝗿𝗮𝘀𝘆𝗺𝗽𝗮𝘁𝗶𝘀𝗰𝗵 𝘇𝗲𝗻𝘂𝘄𝘀𝘁𝗲𝗹𝘀𝗲𝗹
In het groen schakelt je lichaam gemakkelijker naar een herstelstand – dat deel van je zenuwstelsel dat rust en genezing bevordert.
𝟱. 𝗕𝗲𝘄𝗲𝗴𝗶𝗻𝗴 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗻𝗮𝘁𝘂𝘂𝗿 𝘄𝗲𝗿𝗸𝘁 𝗱𝘂𝗯𝗯𝗲𝗹
Een wandeling in het bos of park combineert milde beweging met het helende effect van natuur. Dat versterkt het herstel zonder extra mentale belasting.
𝟲. 𝗚𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹 𝘃𝗮𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗯𝗶𝗻𝗱𝗶𝗻𝗴 𝗲𝗻 𝗯𝗲𝘁𝗲𝗸𝗲𝗻𝗶𝘀
De natuur nodigt uit tot reflectie. Mensen voelen zich er minder opgejaagd en meer verbonden met iets groters dan zichzelf.

De natuur heeft mij destijds gered, en nu zet ik diezelfde natuur kracht bij tijdens mijn burnout-coaching.
Zoek jij de natuur op als je stress ervaart? Wat is jouw favoriete plek om je hoofd leeg te maken? Laat het me weten in de reacties! 👇

03/06/2026

𝗦𝘁𝗿𝗲𝘀𝘀, 𝗳𝗿𝘂𝘀𝘁𝗿𝗮𝘁𝗶𝗲𝘀, 𝘃𝗲𝗿𝗱𝗿𝗶𝗲𝘁, 𝗺𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗹𝗼𝗼𝘀𝗵𝗲𝗶𝗱, 𝗯𝗼𝗼𝘀𝗵𝗲𝗶𝗱, 𝗺𝗼𝗲𝗱𝗲𝗹𝗼𝗼𝘀𝗵𝗲𝗶𝗱....
𝗔𝗹𝗹𝗲𝗿𝗹𝗲𝗶 𝗲𝗺𝗼𝘁𝗶𝗲𝘀 𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗸𝘄𝗶𝗷𝗹𝘀 𝘃𝗿𝗶𝗷 𝗮𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗶𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗿𝗲𝗹𝗮𝘁𝗶𝗲𝗯𝗿𝗲𝘂𝗸 𝗼𝗳 𝘀𝗰𝗵𝗲𝗶𝗱𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗲𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗸𝗼𝗺𝘁.

Alleen al door dit te delen en richting en steun te ervaren zul je je na deze wandeling beter voelen. Dat beloven we!

Samen met Lis Ketelings (scheidingsmediator en advocaat)
organiseer ik vrijdag 12 juni weer een wandeling.

𝙎𝙩𝙪𝙪𝙧 𝙢𝙞𝙟 𝙚𝙚𝙣 𝙥𝙗 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙢𝙚𝙚𝙧 𝙞𝙣𝙛𝙤. 𝙅𝙪𝙞𝙨𝙩 𝙗𝙞𝙟 𝙩𝙬𝙞𝙟𝙛𝙚𝙡 .... 𝙬𝙖𝙣𝙩 𝙬𝙞𝙟 𝙗𝙚𝙜𝙧𝙞𝙟𝙥𝙚𝙣 𝙙𝙖𝙩 𝙙𝙞𝙩 𝙠𝙬𝙚𝙩𝙨𝙗𝙖𝙖𝙧𝙝𝙚𝙞𝙙 𝙢𝙚𝙩 𝙯𝙞𝙘𝙝 𝙢𝙚𝙚𝙗𝙧𝙚𝙣𝙜𝙩. 𝙒𝙞𝙟 𝙜𝙖𝙧𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙙𝙚 𝙫𝙚𝙞𝙡𝙞𝙜𝙚 𝙨𝙚𝙩𝙩𝙞𝙣𝙜.