21/06/2026
Na onze laatste, niet-alledaagse post/bericht hebben we ontzettend veel lieve en steunende berichten ontvangen.
Eén daarvan raakte me echter zó diep dat ik er zelfs van moest huilen. Daarom wil ik dit vandaag met jullie delen.
Dit is precies waarom ik en mijn zoon willen dat Bammode blijft bestaan:
Lieve Bozenka,
Al een tijdje zat ik met het plan in mijn hoofd om je/jullie te schrijven.
Ik wilde namelijk ook mijn verhaal kwijt en een beetje mijn excuses maken, waarom ik niet méér kleding aanschaf bij jullie.
Doordat jij nu zo open bent geweest, durf ik ook de stap te zetten!
Ik ben 70 jaar en al bijna 40 jaar daarvan lijd ik aan ME. Vanaf dag 1 van de ziekte verslechterde mijn gezondheid, ook omdat de hele medische wereld mij aanmoedigde om vooral veel oefeningen te doen, te gaan sporten, meer te bewegen etc.
Achteraf blijkt dat juist bij deze ziekte dat tot verslechtering kan leiden, zoals bij mij dus gebeurd is.
Om een lang verhaal kort te maken, ik ben nu op een punt beland dat ik vrijwel aan huis gebonden ben…..ik kom 2 tot 3 keer per jaar buiten en dan gaat het nog meestal om ’nuttige’ dingen als tandartsbezoek.
Dus veel reden om kleding te kopen is er niet voor mij, zelfs aankleden kost een berg energie dus lukt niet vaak.
Maar……door de spier-en gewrichtspijn en soms ook een pijnlijke huid bij aanraking, is gebleken dat jullie kleding mij fantastisch goed bevalt! Met als bijkomend voordeel dat er geen ingewikkelde knoopjes of ritsen aan zitten, ik ben echt nog nooit zo blij geweest!
Voor de eerste keer voel ik mij weer gezien en krijg ik ook complimenten, en dat door kleding die ik net zo soepel aan kan trekken als mijn oude kloffie die ik thuis altijd aanheb.
Daarom wilde ik je mijn verhaal ook sturen, zodat je weet dat er meer mensen zijn die je waarderen en die reuzeblij zijn met wat je doet.
Ik hoop dat je nog heel lang door kunt gaan met ons allemaal zo blij te maken…..ook al laat niet iedereen van zich horen.
Veel liefs, dank je wel voor wat je doet ❤️
Thea
