12/01/2026
Gisteravond stapte mijn vader binnen om ons uit lunchen te vragen voor ons 12,5 jarig huwelijk. We hadden er beiden geen seconde aan gedacht...
Twaalf en een half jaar geleden trouwden Marco en ik met elkaar in de tuin van mijn ouders, met al onze geliefden én veel dieren om ons heen❤️
We woonden in een allerschattigst krot waar we onszelf een ongeluk klusten. Er kwam een allerliefst jongetje en we konden ons geluk niet op. We reisden wat af en verbouwden wat af. Toen kwam er een tweede sc***je en een grijze pluizenbol. We reisden weer verder en rolden nog steeds van de ene in de andere verbouwing. We leefden in een tent met peuter, dreumes en een nieuwe pasgeboren baby. We hadden de fijnste tijd met de allerleukste PostNL chauffeur ooit. We namen afscheid van hem, want we vonden een nieuw huis. Na 8 jaar verbouwen was het huis af en te klein en vervanging gevonden. In het nieuwe huis raasde het leven verder voort. Met borstvoeding aan liefde nummer 3 en de geboorte van liefde 4. Het groeide en het groeide. De kinderen en wij. We klusten verder, terwijl alles rondom ons de lucht in schoot. We voegden varkens toe aan ons steeds uitgebreidere dierenbestand. En plotseling tussen al dat groeien door, waren wij het niet meer die klusten, maar zij. Waren ze ineens groot. En wij 12,5 jaar getrouwd. Al die tijd waren wij er. Links of rechts van het plaatje of erachter om de foto te maken. De tijd vloog en glipte, maar de beelden laten zien wat we zo gekoesterd hebben. Hoe hard we genoten hebben, hoe veel we geliefd hebben. We waren gelukkig, we waren dankbaar, we waren moe, we waren verdrietig, we liefden zoveel, elkaar en het leven. We waren ook bang, we verloren en we mochten houden.
Lieve Marco, jij was er altijd. Zo dankbaar dat je me ooit onder druk naar Arnhem heb gelokt met je halve maaltijdpakje. Zo dankbaar dat wij dit leven samen leven. Dat het zo goed en makkelijk gaat wij samen, al stormt en raast het leven om ons heen. Dankbaar voor onze fantastische kinderen, voor ons❤️ Op naar 25 jaar getrouwd. Die datum moeten we kunnen onthouden. En anders hebben we hopelijk nog steeds die fantastische ouders van ons😉
