02/06/2026
Het traject naar een tweede kindje 💭🤎
Iets wat voor ons allesbehalve vanzelfsprekend was om aan te beginnen. De keuze om voor een tweede kindje te gaan hebben we dan ook heel bewust en weloverwogen gemaakt.
Gelukkig gaat het ontzettend goed met James. Voor zover wij kunnen inschatten, heeft hij weinig extra zorg nodig in vergelijking met andere kinderen. Natuurlijk zijn er dingen anders. We kunnen hem niet zomaar los laten rondrennen in een speeltuin en zeggen dagelijks talloze keren: “Pas op je hoofd”, “Kijk uit”, of “Ja, Morris is bij mama.” Maar tegelijkertijd is hij ontzettend pienter, zelfstandig en veerkrachtig.
Juist daardoor voelden we dat er ruimte was voor een broertje of zusje; een kindje dat net zoveel liefde, aandacht en kansen zou kunnen krijgen als James.
We wisten dat de weg hiernaartoe lang zou zijn. Door de PGT behandeling lag er een intensief traject voor ons, met onderzoeken, wachtlijsten, hormonen, puncties, terugplaatsingen en vooral veel geduld. Toch besloten we ervoor te gaan.
De keuze voor PGT is een heel persoonlijke keuze, en iedereen maakt daarin zijn eigen afwegingen. Voor ons voelde het als de juiste stap. Als we vóór de geboorte van James hadden geweten dat er een kans was op LCA, dan hadden we destijds dezelfde keuze gemaakt. Daarnaast weten we dat de CEP290-mutatie niet alleen slechtziendheid of blindheid kan veroorzaken, maar in sommige gevallen ook gepaard kan gaan met andere gezondheidsproblemen, zoals nier- of hartafwijkingen. Dat speelde mee in onze overweging.
En zo begon een reis die uiteindelijk ruim tweeënhalf jaar zou duren. Een traject vol hoop en spanning. Maar boven alles was het een traject gedreven door een grote wens: ons gezin uitbreiden met een tweede kindje. ❤️
