16/08/2026
Ik ben een tijdje stil geweest. En eigenlijk wist ik heel lang niet of ik hier ooit nog terug zou komen.
Een klein stukje van mij đź’—
Als klein meisje zat ik uren naast de naaimachine van mijn moeder, kijkend hoe zij kleding maakte voor mij en mijn zusje. Daar ontstond mijn liefde voor creëren.
Vele jaren later werd die liefde House of Useless. Mijn eigen droom. Een plek waar ik al mijn creativiteit in kwijt kon en waarmee ik jullie blij mocht maken.
Tot het ongeveer anderhalf jaar geleden ineens niet meer goed voelde.
Ik was doodongelukkig. Alles kostte me zoveel energie en het plezier verdween volledig. Ik kreeg zelfs een soort afkeer van iets wat ooit mijn grootste droom was.
Dat begreep ik niet. Hoe kun je ineens niet meer gelukkig worden van iets waar je altijd van hebt gedroomd?
Ik besloot naar mijn gevoel te luisteren en alles stil te leggen. Geen bestellingen, geen nieuwe collecties, geen druk. Gewoon even niets.
Achteraf weet ik dat dat de beste keuze is geweest. Altijd aanstaan, dag en nacht doorgaan en jezelf voorbijlopen is niet gezond. Ook niet als je je droom leeft.
Nu, anderhalf jaar later, begint het langzaam weer te kriebelen.
Ik krijg weer ideeën. Weer zin om mooie dingen te maken. Op mijn eigen tempo.
Dus ja, House of Useless komt weer een heel klein beetje tot leven.
Maar anders dan hiervoor. Geen grote collecties en geen druk om altijd maar iets nieuws te maken. Af en toe iets waar ik écht blij van word en via story sales.
Misschien kleiner dan vroeger, maar hopelijk met veel meer plezier.
Want dat kleine meisje naast de naaimachine van haar moeder wil ik nooit meer kwijtraken.
Liefs, Yasmina ❤️