Marian Proficz - 12 letni chłopiec, podejmuje razem ze swoim bratem "Gustkiem" pracę w zakładzie rzemieślniczym przy ręcznym wytwarzaniu regionalnych pantofli tzw. Ta praca pozwoliła całej rodzinie jakoś przetrwać okres wojny. Największym problemem były jednak warunki mieszkaniowe a właściwie ich brak. Cała rodzina zmuszona była do tułaczki i korzystania z dobroci sąsiadów, którzy byli w nie dużo
lepszej sytuacji. Ogromna determinacja braci i wręcz niesamowita pracowitość, wyzwoliła u nich nowe plany i marzenia. Będąc jeszcze nastoletnimi młodzieńcami postanowili wybudować dom dla całej swojej rodziny. Drewniany dom na murowanej podmurówce, udało się postawić kilka lat po zakończeniu wojny. Pomimo takiego trudu udało mu się jeszcze zdobyć odpowiednie wykształcenie.
1956 r. Marian spotkał swoją ukochaną "Władzieńką". Po ślubie zamieszkał razem z Nią i teściami w drewnianym domu w podkrakowskiej wsi Wróblowice gdzie prowadzone było małe gospodarstwo rolne (drewniany dom widoczny na zdjęciu). Dom w którym wspólnie mieszkali okazał się zdecydowanie za mały. Razem ze swoją żoną, po normalnych godzinach pracy w biurze projektów i ośrodku zdrowia, rozpoczynają wytwarzać a właściwie dorabiać sobie na budowę nowego domu dzierganiem i haftowaniem wspomnianych "zakopianek". Te informacje znam z opowieści. To co sam, jako dziecko zacząłem dostrzegać i zapamiętywać, czyli II połowa lat 60-tych to znowu regionalne pantofle ręcznie dziergane i ... głęboko przecięty palec niefortunnie chwyconym szewskim nożem. W miejscu gdzie aktualnie znajduje się firma nasi dziadkowie mieli małe gospodarstwo. Później długa przerwa aż do lat 80-tych, kiedy realny socjalizm zmuszał ludzi do poszukiwania nowych źródeł utrzymania. Wtedy w r. 1981 padł pomysł aby uruchomić - produkcję pantofli. Wówczas wieś Wróblowice były już osiedlem w Krakowie, a cała okolica słynęła z wytwarzania pantofli. W szczytowym okresie istniało tu ok 1000 warsztatów wytwarzających pantofle. Praktycznie co drugi dom miał wywieszoną tablicę a właściwie przymocowany do ściany domu lub wstawiony między szyby kawałek żółtej planszy z ręcznie "wykaligrafowanym" napisem: "WYRÓB PANTOFLI I TREPÓW". Do dzisiaj nie wiem co to były te "trepy" i jak wyglądały. Właściwie nikt tego nie wiedział, ale wszyscy dostawali zezwolenie na działalność pod taką nazwą. Podobno te "trepy" to był jakiś rodzaj butów z okresu II wojny światowej z podeszwą robioną z zużytych pasów transmisyjnych. Niestety nie jest to informacja w 100% pewna. Rodzice czyli Marian i Władysława przeforsowują decyzję o uruchomieniu rodzinnej firmy pod nazwą "Wyrób Pantofli i Trepów". Niestety nie jestem tym zachwycony, zwłaszcza faktem że będzie to wówczas jakiś 899-ty zakładzik rzemieślniczy, powielający to co robi cała okolica. Ówczesne realia "rynkowe" niestety nie dawały dużego pola do działania. Dość szybko okazuje się że robienie tego samego co wszyscy inni, bazowanie na tych samych surowcach, materiałach, przy totalnym braku jakichkolwiek surowców jest dość a właściwie bardzo uciążliwe. Jedyne wyjście to zacząć robić coś innego lub inaczej. I to właśnie miało sens. W roku 1987 przystępuję do spółki pod wdzięczną nazwą "Wyrób Pantofli ...." Właśnie zaczął się kryzys związany z wielką transformacją gospodarczą, sprzedaż zaczęła się zmniejszać aż spadła prawie do zera. Wtedy jeden impuls wystarczył abym przekonał całą rodzinę żeby uruchomić coś innego. Obawy były jednak dość duże i wszyscy zadawali pytanie jak można "wyżyć" na samych baletkach? W roku 1989 nieśmiało rozpoczęliśmy wykonywać pierwsze pary. Później sami klienci zaczęli domagać się aby wykonywać co raz to nowe wzory i rodzaje obuwia tanecznego. W tym czasie Marian i Władysława są już na emeryturze, ale jako rodzice i teściowie z całą siłą wspierają wszystkie nowe pomysły - moje lub mojej żony. Jest rok 2009, Marian i Władysława są z nami jako najlepsi doradcy, rodzice i teściowie. W drewnianym domu w którym zamieszkali po swoim ślubie mamy teraz biuro obsługi klienta i magazyn. Aktualnie po ostatniej restrukturyzacji związanej z modernizacją i wprowadzaniem nowych inwestycji oraz uzyskaniem Dotacji Unijnej, od roku 2008 działamy pod nazwę "Akces Dance". Marka obuwia "Akces" została zgłoszona w Urzędzie Patentowym i wzbogacona o nowe wzory i modele, przeznaczone do tańca nowoczesnego i jazzowego, sygnowane marką "Akces Dance". Z uwagi na nietypowy i unikalny charakter produkcji o znamionach artystycznych, całą działalność traktujemy w szczególny sposób.Najbardziej mobilizującym czynnikiem jest kontakt z klientami z prawie całego świata, zajmującymi się różnorodną działalnością taneczną i teatralną. Sami korzystamy też z "owoców" własnej pracy, tańcząc kilka razy w tygodniu w obuwiu, które produkujemy.
