Pracownia Ghostfish - Torby szyte ręcznie

09/06/2026

06/06/2026

Książka "Francuska saga" autorstwa Stephani Bonvicini.
Arcyciekawa poprzez ukazanie losów rodziny Vuitton na tle przemian historycznych we Francji. Uwielbiam kiedy mam potrzebę zgłębienia tematu po lekturze danego wątku. Zwykle są to historyczne kwestie, które są mocno interesujące aczkolwiek opóźniają przeczytanie książki.
Louis, potomek młynarzy wyrusza do Paryża w wieku 13 lat w poszukiwaniu lepszego życia. Zatrudnia się w firmie pakującej i produkującej kufry podróżne i w efekcie w wyniku ciężkiej pracy zakłada swój własny biznes w 1854 roku.
Ciekawą kwestią są stosunki własnościowe w firmie. Od Louisa seniora, poprzez jego syna Georga, rozdartego pomiędzy kontynuacją dziedzictwa ojca a potrzebą bycia sławnym we własnym imieniu. Następnie był syn Georga Gaston i syn Gastona Henry, którzy przeprowadzili firmę przez okres drugiej wojny światowej, sprzyjając oraz wykonując usługi rzemieślnicze na rzecz rządy w Vichy, który jak wiadomo sprzyjał Niemcom. Ostatnią osobą z rodziny w rękach której była firma LV był Racomier, mąż córki Gastona. Obecnie właścicielem jest Bernard Arnault, który zdobył firmę na zasadzie "wrogiego przejęcia". Dziś konsorcjum pod nazwą LVHM (Loius Vuitton Moet Hennessy) skupia takie marki jak m.in: Vuitton, Dior, Fendi, Kenzo, Givenchy, Loewe.

Louis Vuitton był ulubionym pakowaczem i wytwórcą kufrów dla cesarzowej Eugenii czyli żony Napoleona III, którą ubierał Worth, czyli twórca haute couture, najsłynniejszy krawiec i projektant ówczesnej Francji.
Po wybuchu wojny prusko-francuskiej cesarzowa uciekła do Anglii z niewielką ilością garderoby. Z czasem pisała do zaprzyjaźnionych osób prośby o dosłanie jej brakujących części garderoby. Wśród spisu garderoby cesarzowej były m.in. peleryna balowa z niebieskiego kaszmiru na łabędzim puchu, ponadto dywan z kóz tybetańskich, 27 metrów sobolich ogonów, dywany z czarnego niedźwiedzia. Ludzie głodujący podczas wspomnianej wojny jedli konie, psy, szczury, koty a nawet zwierzęta z zoo a tutaj cesarzowej brakowało futer i mufek. Jak na moim zdjęciu sprzed sklepu LV...

Życzę sobie więcej takich książek.

04/06/2026

26/05/2026

18/05/2026

Jeśli miałabym znaleźć winnego mojego ostatniego pierdolca, którym tym razem jest czytanie książek o modzie, szyciu i wszelkich tematach z tym związanych (poprzednią książkową szajbą była literatura bałkańska) to winni przedstawialiby się następująco: długotrwały ból, który uniemożliwiał mi szycie i przespanie całej nocy; a z kolei nieprzespane noce umilałam sobie czytaniem i wyszukiwaniem nowych książek do przeczytania. Noce są długie a ciekawych książek całe mnóstwo. A z kolei w każdej książce są ciekawe, wątki które po prostu należy zgłębić zaopatrując się w kolejne pozycje. Winni są również: vinted, allegro oraz internetowe antykwariaty i księgarnie gdzie znajdowałam książkowe perełki.
A dzisiaj na przykład odebrałam paczkę z książkami na zdjęciu. Głównym powodem zamówienia była książka o Barbarze Hulanicki a pozostałe dwie książki to dodatek żeby nie płacić za przesyłkę. (Ale wygląda na to, że dodatki też będą ciekawe)
Barbara Hulanicki to twórczyni marki Biba i stylu Biba look. Z ciekawostek to Pani Barbara to chrześniaczka Rydza Śmigłego, w jej londyńskim sklepie pracowała młoda Anna Wintour a ciuchy z Biby nosił m.in. Freddy Mercury, Twiggy i David Bowie.
Zapowiada się całkowicie przyjemna lektura x 3

13/05/2026

Nie mogę się doczekać kiedy Anna Wintour napisze autobiografię... Mam przeczucie, że to jest całkowicie wrażliwa i dobra osoba. Takie samo przeczucie miałam co do Snape'a z Harrego Pottera, od pierwszej części książki czułam, że tak naprawdę Snape ma dobre serce. Ale do rzeczy...
Powyższa książka jest napisana przez autorkę, która 12 lat była redaktorką naczelną australijskiego Vogua (zaczynała od stanowiska recepcjonistki w redakcji Vogue). Życzę sobie oraz każdemu żeby tak lubił swoją pracę jak Pani Kristie Clemens. Na samym początku książki była co prawda wzmianka o nieeleganckim zwolnieniu z pracy Pani Kristie, a później komentarze o zbyt młodych i zbyt wychudzonych modelkach, czyli problemie z jakim spotykała się w swojej pracy. Ale poza tym z prawdziwym uznaniem autorka pisze o ludziach, których spotkała w redakcji magazynu, sesjach zdjęciowych, wyjazdach itp. o największych projektantach, sławnych modelkach i celebrytach pisze jak o normalnych ludziach z krwi u kości ponieważ miała okazję poznać ich od kulis. Trochę ciekawostek o życiu w Australii, trochę sytuacji z okresu pobytu w Paryżu.

Całkowicie sympatyczne czytadło:)

09/05/2026

Hubert de Givenchy kochał eleganckie kreacje, doskonale skrojone i pięknie uszyte. Jego idolem był Balenciaga, tworzył odzieżowe dzieła sztuki dla Audrey Hepburn, Jackie Kennedy, Elizabeth Taylor.
Jeszcze za życia sprzedał swoją firmę, niestety był rozczarowany kierunkiem rozwoju marki, którą stworzył.

06/05/2026

29/04/2026

Ja to mam szczęście do książek. Co wpadnie w moje łapska to okazuje się wspaniałą pozycją. "Aleja Włókniarek" - porządnie opracowany, ciekawy i ważny temat niedoli łódzkich włókniarek na rynku pracy od początku przemysłu włókienniczego aż do jego końca. Mnóstwo źródeł, bogata bibliografia i na końcu książki - słowniczek dla niewtajemniczonych w określenia branżowe.

"Gdyby Pan Bóg dzisiaj wygnał Ewę z raju, rzuciłby na nią przekleństwo: będziesz dzieci rodziła jako prządka!"(wypowiedź włókniarki)

25/04/2026

Zaczytany fan (raczej zaoglądany bo wydaje mi się, że nie zna języka greckiego) przesyła pozdrowienia z Aten.

❤️

To nie jest tak, że Vogue jest czytany tylko przez kobiety. Połowa z osób przesyłających mi zdjęcia Vogua z różnych części świata to mężczyźni :)

❤️

Zastanawiam się tylko czy te słodycze ze zdjęcia trafią do mnie razem z Vogiem czy to tylka taka ozdoba :)