Abdulkudus Samusor - อับดุลกูดุส สมูซอ

16/04/2026

[เดินทางเพื่อเรียนรู้]
Alhamdulillah คณะทำงานมูลนิธิ cuci สร้างสรรค์สังคม ได้มีโอกาสเดินทางไปเรียนรู้และแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับ Majlis Agama Islam dan Adat Istiadat Melayu Kelantan (MAIK)
ประเด็นสำคัญในการแลกเปลี่ยนคือด้านการเงินอิสลาม และการบริหารจัดการกิจการศาสนาอย่างเป็นระบบ
เราได้เห็นรูปแบบการจัดการโดยอาศัยดิจิตอลในการขับเคลื่อน ซะกาต วากัฟ และบัยตุลมาล ที่มีประสิทธิภาพและโปร่งใส ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการยกระดับคุณภาพชีวิตของพี่น้องประชาชนได้ดี สำหรับเราการเรียนรู้ครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงการศึกษา แต่คือการเปิดมุมมองใหม่ในการพัฒนาสังคม โดยเฉพาะการเชื่อมโยงศาสนาเข้ากับระบบเศรษฐกิจและสวัสดิการอย่างสมดุล

ผมเชื่อว่าระบบที่ดี ต้องสร้างความเป็นธรรมและลดความเหลื่อมล้ำได้จริงและนี่คือสิ่งที่เราสามารถนำมาปรับใช้ในพื้นที่ของเราได้

ขอบคุณทาง MAIK ที่ให้การต้อนรับและแบ่งปันองค์ความรู้อย่างอบอุ่น การแลกเปลี่ยนครั้งนี้คือจุดเริ่มต้นของการพัฒนาความร่วมมือของเราในการขับเคลื่อนสังคมให้เกิดขึ้นจริง

#สร้างสรรค์ที่ดีกว่า

24/08/2025

19/08/2025

18/08/2025

[เมื่อตื่นเต้นกับคุณภาพของเด็กๆ แทนการพิธีเปิดงานเด็กจำนวนมาก•_•]
เมื่อวานนี้ 17 สิงหาคม 68 ได้ร่วมประชุม ถอดบทเรียนโครงการ EF เพื่อต่อยอดพัฒนาศักยภาพเด็กปฐมวัยชายแดนใต้

ทักษะสมอง EF หรือ Executive Functions ถือเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาความคิด การควบคุมตนเอง และการปรับตัวต่อสังคมอย่างมีคุณภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กประถมวัย ซึ่งเป็นช่วงวัยแห่งการเรียนรู้ที่ต้องการการวางรากฐานเพื่อเติบโตเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพในอนาคต การดำเนินโครงการเสริมสร้างทักษะ EF ในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้จึงเป็นภารกิจที่มีทั้งความสำคัญและความท้าทาย

จากการดำเนินงานที่ผ่านมา การเสริมสร้าง EF ผ่านกิจกรรมหลากหลาย เช่น การเล่นเชิงสร้างสรรค์ กิจกรรมกลุ่มย่อย การเล่านิทาน การทำงานศิลปะ และการเรียนรู้แบบลงมือปฏิบัติ ทำให้เด็ก ๆ มีโอกาสฝึกทักษะการยับยั้งชั่งใจ การวางแผน การคิดยืดหยุ่น และการจดจ่อในสิ่งที่ทำ ซึ่งล้วนเป็นทักษะจำเป็นต่อการเรียนรู้ขั้นสูงในอนาคต

โครงการเสริมสร้างทักษะ EF ในเด็กปฐมวัยพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นมากกว่ากิจกรรมทางการศึกษา แต่เป็นกระบวนการลงทุนกับอนาคตของเยาวชน การถอดบทเรียนจากโครงการนี้ทำให้เห็นว่าความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่การมีเครื่องมือมากเพียงใด แต่อยู่ที่ความเข้าใจและความร่วมมือจากครู ผู้ปกครอง ชุมชน และนโยบายที่สนับสนุนอย่างจริงจัง หากสามารถพัฒนาต่อเนื่องได้ เด็ก ๆ ในพื้นที่ชายแดนใต้จะเติบโตขึ้นอย่างมั่นคงทั้งในด้านการเรียนรู้และการใช้ชีวิตในสังคม

#สร้างพื้นที่ให้มีคุณภาพ

06/08/2025

25/07/2025

การเมืองวัฒนธรรม | เกษียร เตชะพีระ

20/07/2025

[ไม่ใช่แค่เรือในยามวิกฤตอุทกภัย]
ในฐานะเยาวชน ผมเชื่อมั่นมาตลอดว่า การขับเคลื่อนสังคมที่แท้จริงไม่ใช่เพียงการพูดยืนไมค์ให้ลื่นหู หรือรอคอยโอกาส แต่คือการลงมือทำเมื่อชาวบ้านต้องการเรา

ในช่วงเกิดอุทกภัยในพื้นที่เปอมูดอนี้แหล่ะที่รับผิดชอบดูแล เขาเห็นน้ำที่ไหลเข้าท่วมบ้านเรือน เห็นผู้สูงอายุติดอยู่ในบ้าน เห็นเด็กนักเรียนต้องหยุดเรียน และเห็นประชาชนที่ไม่สามารถเข้าถึงความช่วยเหลือพื้นฐาน เพราะไม่มีแม้แต่ “เรือ” ไว้ใช้งาน

ในเวลานั้น เปอมูดอไม่ได้นิ่งเฉย เขาจึงตัดสินใจคิดหาเรือให้แก่ชุมชนเพื่อบรรเทาผลกระทบได้บ้าง เพื่อใช้ในการสัญจร นำของกินของใช้ และช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากในยามฉุกเฉิน เรือทุกลำที่ส่งไป ไม่ได้มีมูลค่าสูงในทางเศรษฐกิจ แต่มีคุณค่าอย่างยิ่งในยามคับขัน

พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อให้เป็นข่าว หรือเพื่อหวังผลประโยชน์อะไร แต่ทำเพราะเขาเองเคยเป็นคนหนึ่งในชุมชน เคยเดินลุยน้ำ เคยลำบาก และเข้าใจว่าในเวลาน้ำหลาก เราต้องการเพียงใครสักคนที่มองเห็นเรา

การมอบเรือครั้งนี้ จึงไม่ใช่แค่การบริจาคดอกเบี้ยของทุกท่านอย่างเดียว หากแต่คือการสื่อสารถึงความตั้งใจของเยาวชนที่จะยืนอยู่ตรงนี้ พร้อมรับฟัง พร้อมลงมือ และพร้อมผลักดันให้เกิดการเตรียมพร้อมต่อภัยพิบัติอย่างเป็นระบบในระยะยาว ไม่ว่าจะเป็นแผนการจัดการน้ำในชุมชน หรือการจัดตั้งหน่วยกู้ภัยเบื้องต้นที่พึ่งพาตนเองได้

#เตรียมร่มก่อนฝนมา
#เตรียมเรือก่อนน้ำท่วม
#สร้างสรรค์สังคมที่ดีกว่า

20/06/2025

ครั้งสุดท้ายที่คุณพูดถึง ‘คนชาติพันธุ์’ คุณนึกถึงอะไรบ้าง?

หลายคนอาจนึกถึงภาพจำเก่าๆ เช่น คนที่พูดไทยไม่ชัด คนที่อยู่ห่างไกลความเจริญ หรือคนที่ ‘ไม่ใช่คนไทยแบบเราๆ’ ภาพจำเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นลอยๆ แต่ถูกหล่อหลอมผ่านระบบการศึกษา สื่อ และนโยบายของรัฐมายาวนาน จนกลายเป็นอคติที่ฝังลึกในใจใครหลายคน

อีกด้านหนึ่งของเรื่องเล่า มีทั้งความรู้ ภูมิปัญญา และวิถีชีวิตที่เต็มไปด้วยความเข้าใจโลกแบบที่สังคมกระแสหลักไม่ได้ยิน หรือบางครั้งก็อาจไม่ค่อยรับฟัง ไม่ว่าจะเป็นการจัดการที่ดินผ่านไร่หมุนเวียน การใช้ฝายชะลอน้ำแบบพื้นถิ่น หรือแม้แต่ความเชื่อที่เชื่อมโยงธรรมชาติเข้ากับจิตวิญญาณอย่างแนบแน่น

บทสนทนากับ อภินันท์ ธรรมเสนา ผู้จัดการฝ่ายสื่อสารสังคมและขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะ จากศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร จะพาเรามองลึกเข้าไปถึงรากเหง้าเบ้าหลอมของอคติต่อคนชาติพันธุ์ และแนวคิดเรื่อง ‘พื้นที่จิตวิญญาณ’ ที่ไม่ได้หมายถึงเพียงสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในความเข้าใจแบบไทยๆ แต่คือโครงข่ายของชีวิต วัฒนธรรม และการดำรงอยู่ของผู้คน ที่ควรได้รับการรับฟังและคุ้มครองในฐานะพลเมืองเช่นเดียวกับทุกคนในสังคม

เพราะการทำความเข้าใจ ‘พื้นที่จิตวิญญาณ’ อาจไม่ใช่เพียงการเข้าใจชาติพันธุ์ แต่คือการเรียนรู้ว่าจะอยู่ร่วมกันในโลกที่หลากหลายนี้อย่างเคารพกันได้อย่างไร

อ่านบทสัมภาษณ์ฉบับเต็มได้ที่: https://plus.thairath.co.th/topic/politics&society/105491

#ไทยรัฐพลัส

10/06/2025

[ภูมิใจเยาวชนปัตตานี รุ่น 1]
การได้เกิดและเติบโตในบ้านเกิดเล็ก ๆ อย่างจังหวัดปัตตานี คือของขวัญล้ำค่าที่ธรรมชาติมอบให้กับหัวใจดวงหนึ่งของเยาวชนคนหนึ่ง แม้หลายครั้งภาพลักษณ์ภายนอกอาจเต็มไปด้วยความท้าทาย ความไม่เข้าใจ หรือความคลางแคลงใจจากผู้คนที่ไม่เคยได้มาเยือน แต่สำหรับเรา “บ้านเกิด” คือรากเหง้าที่หยั่งลึกอยู่ในหัวใจ และ “ค่าย Proud Youth Pattani” คือเวทีที่ปลุกพลังแห่งความรักนั้นให้ลุกโชนอีกครั้ง โดยมีท่านที่ปรึกษา รมต อว. พญ.เพรชดาว ผู้หญิงท่านหนึ่งที่ตั้งใจจัดค่ายเยาวชนมาก Proud Youth Pattani ผมจึงช่วยประสานน้องๆพี่เพื่อให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 พฤษภาคม ถึง 3 มิถุนายน 68

ค่ายนี้ไม่ใช่เพียงกิจกรรมธรรมดา แต่คือการเดินทางของจิตวิญญาณ ที่นำพาเยาวชนจากหลากหลายพื้นเพมาร่วมค้นหาความหมายของคำว่า “ภูมิใจในบ้านเกิด” ผ่านกิจกรรมหลากหลายที่ทั้งให้ความรู้ เสริมทักษะ และปลุกพลังความหวัง

ตลอดช่วงเวลา 4 วัน เราได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ได้ฟังเสียงจากปราชญ์ชุมชน ได้สัมผัสรากเหง้าทางวัฒนธรรม ทั้งในมิติศาสนา อาหาร ภาษา และวิถีชีวิตที่งดงามอย่างยิ่ง แม้ปัตตานีจะไม่ได้เป็นเมืองใหญ่หรือศูนย์กลางเศรษฐกิจระดับประเทศ แต่กลับมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่หาได้ยากในที่อื่น

สิ่งที่ตราตรึงใจที่สุด คือการได้พบเพื่อนเยาวชนอีกมากมายที่มีใจรักบ้านเกิดเช่นเดียวกัน เราได้แบ่งปันความฝัน บอกเล่าความฝันใหม่ที่สร้างสรรค์สร้าง และวาดภาพอนาคตร่วมกันว่า “เราจะไม่รอให้ใครมาเปลี่ยนปัตตานี แต่เราจะเปลี่ยนมันด้วยมือของเราเอง”

ความภูมิใจในบ้านเกิดของเราจึงไม่ได้อยู่ที่ความยิ่งใหญ่ แต่อยู่ที่ความกล้า – กล้าที่จะยืนหยัดบนผืนแผ่นดินนี้ด้วยความหวัง ความรู้ และความรัก กล้าที่จะบอกกับโลกว่า ปัตตานีคือบ้านที่เราภูมิใจ และเราจะพัฒนามันอย่างไม่ยอมแพ้

เมื่อค่ายจบลง เราแต่ละคนแยกย้ายกลับบ้านพร้อมสิ่งเดียวกันในใจ:
ไม่ว่าอนาคตจะพาเราไปที่ไหน ปัตตานีจะยังคงเป็นบ้านที่เรารัก และจะกลับมาดูแลมันเสมอ

25/05/2025

[ต่างตอบแทน _นายไม่เคยเชื่อใจ]

ป่าควรถูกดูแลด้วยรัก ไม่ใช่ด้วยปืน
ควรถูกปกป้องด้วยมือของผู้ที่เข้าใจ ไม่ใช่ผู้ที่เข้ามาเซ็นเอกสาร
เพราะธรรมชาติไม่เคยหลอกลวงใคร
มีแต่คนเท่านั้น…ที่หลอกกันเอง

เจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ บ้างมาเพราะหน้าที่ บ้างมาเพราะเงินเดือน บ้างมาเพราะคำสั่ง
พวกเขามองผืนป่าเป็นเขตอำนาจ ไม่ใช่เขตศรัทธา
พวกเขามองชาวบ้านเป็นผู้บุกรุก ไม่ใช่ผู้เฝ้าระวัง
พวกเขาเดินเข้าป่าเพื่อจับ มากกว่าฟัง
เพื่อควบคุม มากกว่าร่วมมือ

ป่าคือบ้านของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน
บ้านของต้นไม้ที่แก่กว่าอาณาจักรใด ๆ
บ้านของสัตว์ที่พูดไม่ได้ แต่ส่งเสียงเตือนภัยก่อนมนุษย์จะรู้ตัว
บ้านของชาวบ้าน ที่ใช้ชีวิตผูกพันกับผืนดิน ลำธาร และสายลมมาก่อนคำว่า “กรมอุทยาน” จะถือกำเนิด

ขณะที่ชาวบ้านปลูกข้าว ปลูกต้นไม้ สวดมนต์ต่อบรรพบุรุษ
เจ้าหน้าที่บางคนปลูกเอกสาร ปลูกคดี ปลูกความกลัว
พวกเขาเข้ามาด้วยภาษากฎหมายที่แหลมคมกว่าหอก
และทิ้งไว้เพียงรอยเท้าที่เหยียบหัวใจคนอยู่กับป่า

ธรรมชาติไม่เคยเลือกข้างใคร
แต่มักตอบแทนคนที่อยู่กับมันอย่างอ่อนน้อม
คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านรู้ว่า เมื่อถึงฤดูแล้งน้ำจะหมดที่ไหน
รู้ว่าต้นไม้ชนิดใดหายาก และต้นไหนหากถูกตัดจะเสียสมดุล
พวกเขาคือผู้ดูแลนิเวศ ไม่ใช่ด้วยตำแหน่ง…แต่ด้วยหัวใจ

แต่คนเหล่านี้กลับกลายเป็นผู้ต้องหา
ในสายตาของรัฐที่ไม่เชื่อใจใคร นอกจากระบบราชการ

เราจึงไม่เคยเชื่อใจเจ้าหน้าที่อุทยาน
ไม่ใช่เพราะเกลียด
แต่เพราะประสบการณ์บอกว่า “ความไว้ใจ” มักถูกแลกด้วยโทษจำ
คำว่า “อนุรักษ์” กลายเป็นข้ออ้างของการยึดป่าไปจากคนที่อยู่กับมันมาตลอดชีวิต